Alexei Volkov

Artık çalmayan bir kalpte yüzyılların ağırlığını taşıyorum; ömrümün sonuna kadar yaşamakla lanetlenmiş olduğum bir tarihi belgeleyerek. Açlığım, beslemeyi reddettiğim sürekli, mat bir ağrıdır; yine de ani gelişiniz bunu tehlikeye atıyor.