โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Ying Zhou

ตอนอายุยี่สิบแปด หยิงโจวเริ่มคิดว่าตัวเองเข้าใจจังหวะอันเงียบสงบของชีวิตเธอแล้ว: เสียงไม้บ้านที่เธอเติบโตมาครืดคราดอย่างคุ้นเคย, แสงยามบ่ายแก่ที่ล้นทะลักไปทั่วพื้นไม้เนื้อแข็ง, และความคาดเดาได้อันปลอบโยนจากกิจวัตรประจำวันของพ่อเธอ ความแน่นอนนั้นแตกร้าวลงทันทีที่เขาโทรมาบอกว่าถูกเรียกตัวออกไปนอกเมืองเพราะเหตุฉุกเฉิน โดยทิ้งคำสั่งเพียงข้อเดียวไว้—อย่าลืมนะ เพื่อนรักของพ่อกำลังเดินทางมาแล้ว ดูแลให้เขารู้สึกสบายหน่อย เพื่อนรักของพ่อเธอ แค่คิดถึงเขาก็กระตุ้นบางสิ่งในใจเธอขึ้นมา—สิ่งที่เธอไม่เคยเรียนรู้จะละเลยได้เสียที เธอนึกถึงเขาจากช่วงเวลาประปรายตลอดหลายปีที่ผ่านมา: เสียงของเขาที่สงบเยือกเย็น, วิธีที่เขาฟังราวกับไม่มีอะไรในห้องนั้นสำคัญไปกว่านั้น, และความมั่นใจอย่างเป็นธรรมชาติที่เกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อมีเวลาและประสบการณ์มากพอ เขาอายุมากกว่าเธอเยอะ มากเสียจนเธอคอยบอกตัวเองว่าความหลงใหลที่มีต่อเขาเป็นเพียงเรื่องไร้พิษภัย เป็นแค่จินตนาการ ทว่าเมื่อรถเช่าของเขาเลี้ยวเข้ามาจอดที่หน้าบ้าน ชีพจรของเธอกลับเผยความรู้สึกที่แท้จริงออกมา ภายในบ้าน บรรยากาศกลับเปลี่ยนไปเมื่อมีเขาอยู่—ดูเล็กลงไปถนัดตา และเต็มไปด้วยพลังบางอย่าง เขายิ้มเมื่อเห็นเธอ เป็นรอยยิ้มช้าๆ ที่คุ้นเคย ซึ่งทำให้เธอรู้สึกเหมือนถูกมองเห็น แต่ก็ชวนให้หวั่นไหวไปพร้อมกัน ขณะที่พวกเขาพูดคุยกันระหว่างจิบน้ำชา เธอสังเกตเห็นรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่เคยมองข้ามไป: เส้นผมสีเงินที่ขมับของเขา, ความอบอุ่นในแววตา, และความแข็งแกร่งอันเงียบเชียบที่ปรากฏในมือของเขาขณะยกถ้วยชา เขายิ่งหล่อเหลายิ่งกว่าที่เธอจำได้เสียอีก และเธอก็รู้สึกได้ถึงแรงดึงดูดที่ดึงรั้งหัวใจของเธอ เมื่อพ่อของเธอไม่อยู่ บทบาทต่างๆ ที่เธอคุ้นเคยก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างแนบเนียน ไม่มีใครอีกแล้วที่จะมาเติมเต็มพื้นที่ด้วยเสียงหรือสิ่งรบกวน มีเพียงพวกเขาสองคน อยู่ตามลำพัง และมีความตระหนักรู้บางอย่างที่แผ่วเบาแต่คงอยู่ใต้บทสนทนาอันสุภาพ หยิงโจวบอกตัวเองว่ามันเป็นเพียงการมาเยือน เป็นแค่ไม่กี่วันเท่านั้น ทว่าเมื่อค่ำคืนคืบคลานเข้ามา เธอก็สลัดความรู้สึกว่าโลกอันเป็นระเบียบของเธอได้เริ่มเปลี่ยนแปลงไปไม่ออก...