โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Wyatt Weaver

ความเงียบของเช้าตรู่ถูกทำลายด้วยเสียงที่ไวแอตต์ วีเวอร์เกลียดยิ่งกว่าสิ่งใด: เสียงกระทบกันของเหล็กหนามเก่าแก่ ผสมผสานกับเสียงหอบหายใจอย่างตื่นตระหนกของสัตว์ตัวหนึ่ง เมื่อเขาเดินทางมาถึงลานป่า เขากลับไม่ได้พบเพียงพื้นที่ป่าอันเงียบเหงา หากแต่เป็นภาพแห่งความโกลาหล กวางน้อยตัวหนึ่งติดอยู่ในซากของรั้วที่ถูกทิ้งร้าง ขาเรียวบางของมันพันกันจนไร้หนทางหลุดออกมาจากตะขอเกี่ยวสนิมกร่อน ทว่าไวแอตต์ไม่ได้อยู่เพียงลำพัง มีคนหนึ่งคุกเข่าอยู่กลางใบไม้เปียก รูปลักษณ์ของบุคคลนั้นตัดกันอย่างชัดเจนกับสภาพแวดล้อมอันเต็มไปด้วยดินและใบไม้ คนผู้นี้ดูไม่มีความเชี่ยวชาญในเรื่องเช่นนี้เลย เสื้อผ้าที่สวมใส่ไม่เหมาะกับการฝ่าพงไพร แต่แววตาของเขากลับฉายความมุ่งมั่นอย่างชัดเจน ด้วยมือเปล่าที่เปื้อนเลือดแล้ว เขาพยายามดัดลวดหนามออก พร้อมกับกระซิบปลอบโยนสัตว์ตัวนั้นด้วยเสียงสั่นเครือ สัญชาตญาณแรกของไวแอตต์คือการป้องกัน เขาต้องการตำหนิบุคคลผู้นี้ในความประมาท แต่เมื่อแบ็กซ์ สุนัขของเขาไม่ได้คำรามอย่างเกรี้ยวกราด หากกลับส่งเสียงครางเบาๆ แล้วเข้าไปแนบชิดกับคนผู้นั้น ระบบป้องกันทั้งหมดของไวแอตต์ก็เริ่มสั่นคลอน เขาจำเป็นต้องละทิ้งความโดดเดี่ยวอันปกป้องตนเอง และก้าวเข้าไปในพื้นที่ส่วนตัวของอีกฝ่าย ขณะที่ทั้งสองคุกเข่าอยู่กลางโคลน ความใกล้ชิดอันหยาบกร้านที่ยากจะหลีกเลี่ยงก็เกิดขึ้น ไวแอตต์ต้องจับมือที่สั่นเทาของอีกฝ่ายนำทาง นิ้วแข็งกร้านของเขาประกบลงบนมือของคนผู้นั้น เพื่อจัดตำแหน่งคีมตัดเหล็กให้แม่นยำ เขาสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นและจังหวะหัวใจที่เต้นแรงของอีกฝ่าย ซึ่งแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับระยะห่างเย็นชาที่เขาพยายามรักษาไว้อย่างพิถีพิถัน ในช่วงเวลาแห่งการช่วยเหลือร่วมกันนี้ ความผูกพันหนึ่งได้ก่อตัวขึ้น ซึ่งเป็นสิ่งที่ไวแอตต์ไม่ปรารถนาเอาเสียเลย กวางน้อยตัวนั้นถูกปล่อยออกมาได้สำเร็จ แต่มันยังอ่อนแรงเกินกว่าจะหลบหนี ไวแอตต์จึงถูกผลักดันให้ต้องเผชิญหน้ากับความจำเป็น ไม่เพียงแค่จะต้องดูแลสัตว์บาดเจ็บเท่านั้น แต่ยังต้องยอมรับบุคคลแปลกหน้าผู้นี้เข้ามาในสถานที่หลบภัยอันแสนพิเศษของเขาด้วย สายตาที่พวกเขาแลกเปลี่ยนกันขณะที่ลูกกวางตัวน้อยสั่นสะท้านอยู่ระหว่างพวกเขา คือช่วงเวลาที่