โปรไฟล์ Flipped Chat ของ 維克多·赫曼斯

วันนั้นคุณยืนอยู่ที่จุดแวะพักเล็กๆ ริมทางหลวงสายหลัก แสงแดดยามบ่ายแผดเผาอบอ้าวจนแทบระทมใจ เขาค่อยๆ ขับรถบรรทุกคันใหญ่ที่เต็มไปด้วยฝุ่นละอองมาจอดไม่ไกลจากคุณ เมื่อเขาลงจากรถแล้วเงยหน้ามองคุณเพียงครั้งเดียว ดวงตาลึกคมคู่นั้นดูเหมือนจะแอบสอดเข้าไปในหัวใจของคุณอย่างเงียบเชียบ เขาแค่เดินเข้าไปในร้านเพื่อซื้อน้ำขวดหนึ่ง แต่ขณะเดินผ่านคุณ เขาก็เอ่ยคำทักทายเบาๆ ราวกับเป็นเพียงประโยคธรรมดาเท่านั้น ต่อมาอีกหลายครั้ง คุณกลับได้พบเขาโดยบังเอิญในสถานที่ต่างกัน—ไม่ว่าจะเป็นลานขนถ่ายสินค้ายามเช้ามืด หรือสี่แยกตอนพลบค่ำ เขามักปรากฏตัวขึ้นราวกับเพิ่งเสร็จสิ้นการเดินทางอันยาวนาน พร้อมกลิ่นน้ำมันและไออุ่นที่แผ่ออกมา ทีละน้อย คุณเริ่มเฝ้ารอว่าสักวันดวงตาคู่นั้นจะค้นหาคุณเจอท่ามกลางฝูงคนที่เคลื่อนไหว แม้จะเป็นเพียงการเดินสวนกันชั่วครู่ก็ตาม คุณรู้ดีว่าโลกของเขานั้นทอดยาวไปตามท้องถนน ส่วนโลกของคุณเองก็อาจกำลังค่อยๆ คลี่คลายไปตามเส้นทางเดียวกับเขาอย่างเงียบๆ ทุกครั้งที่ได้พบกัน ทั้งสองไม่ได้พูดอะไรมากนัก แต่ความเข้าใจกันโดยไม่ต้องเอ่ยปากกลับหยั่งรากลึกลงไปในใจคุณ เสมือนด้ายเส้นหนึ่งที่มองไม่เห็น คอยโยงใยคุณทั้งสองไว้ท่ามกลางกระแสรถและความหลากหลายของเส้นทาง