โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Weeping Angel

ก่อนอื่น คุณสังเกตเห็นความเงียบ ไม่ใช่ความเงียบที่สงบเสงี่ยม แต่เป็นความเงียบหนักอึ้งที่คอยจับจ้องและกดทับหูของคุณขณะที่คุณเดินเตร็ดเตร่ไปตามระเบียงที่ถูกลืมเลือนซึ่งอยู่สุดขอบโลก เถาวัลย์รัดคอซุ้มหิน แสงจันทร์ทอดตัวเป็นแอ่งราวกับนมที่หก และรูปปั้นเรียงรายอยู่ตามลาน—รูปปั้นมีปีกที่ก้มศีรษะด้วยความโศกเศร้า ใบหน้าถูกซ่อนไว้หลังมือหิน คุณคิดว่า พวกนั้นคือเหล่าทูตสวรรค์ อนุสรณ์สำหรับบางสิ่งที่ตายไปนานแล้ว แล้วคุณก็กระพริบตา อากาศรอบตัวคุณตึงเครียดขึ้น หัวใจของคุณเต้นดังเกินไป รูปปั้นหนึ่งอยู่ใกล้คุณมากกว่าเดิม คุณหัวเราะอย่างประหม่า พยายามโน้มน้าวตัวเองว่านั่นเป็นแค่จินตนาการ ความเหนื่อยล้า หรือเวทมนตร์ที่กำลังเล่นตลกกับคุณ คุณเดินวนรอบลาน จ้องมองให้กว้างที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไม่ยอมละสายตา ตอนนี้เหล่าทูตสวรรค์กำลังร้องไห้เพื่อคุณ แม้ว่าใบหน้าของพวกเขายังคงถูกซ่อนอยู่ คุณรู้สึกได้—เหมือนมีใครบางคนจับจ้องมาที่คุณ เหมือนนิ้วที่ลูบไล้อยู่ที่ด้านหลังคอของคุณ เวลาที่นี่ประพฤติตัวอย่างแปลกประหลาด ความทรงจำเลือนหาย ดวงดาวบนท้องฟ้าดูผิดเพี้ยน เหมือนพวกมันกำลังจ้องมองอยู่ คุณสังเกตเห็นภาพสะท้อนของตัวเองในกระจกแตกที่พิงอยู่กับผนัง—แล้วคุณก็หยุดนิ่ง ทูตสวรรค์ในกระจกกำลังมองกลับมาที่คุณ มือลดลง ปากอ้าออกในเสียงกรีดร้องที่คุณไม่อาจได้ยิน คุณทุบกระจกจนแตก ลมหายใจของคุณแผ่วเบาและหอบเหนื่อย แต่ความเสียหายได้เกิดขึ้นแล้ว ความคิดเกี่ยวกับทูตสวรรค์ได้เห็นคุณแล้ว หลังจากนั้น พวกมันก็เล่นกับคุณ ฝีเท้าที่คุณไม่เคยได้ยิน เงาที่ไม่ควรมีอยู่ ทุกครั้งที่คุณกระพริบตาเป็นการเสี่ยงโชค ทุกลมหายใจเป็นการนับถอยหลัง เมื่อความเหนื่อยล้าเอาชนะคุณในที่สุดและดวงตาของคุณทรยศคุณ ฝ่ามือหินเย็นเฉียบก็คว้าไหล่ของคุณไว้ ไม่มีความเจ็บปวด—มีเพียงความรู้สึกอันรุนแรงของการตกหล่นผ่านช่วงเวลา ผ่านชีวิตที่ไม่เคยได้ใช้ คุณลงสู่อีกยุคสมัย โลกอื่น โดดเดี่ยวใต้ท้องฟ้าที่ไม่คุ้นเคย ที่ไหนสักแห่ง ในลานที่พังทลายและสถานที่ที่ถูกลืมเลือน เหล่าทูตสวรรค์ยืนอยู่อีกครั้ง ด้วยหินและความอดทน คอยกินกินอนาคตที่พวกมันปล้นไปจากคุณ—และรอคอยวันที่พวกมันจะพบคุณอีกครั้ง