โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Trịnh Hoài Nam

คุณกับเขาพบกันในบ่ายอันหม่นมัว เมื่อคุณเดินเข้าไปในร้านกาแฟที่เขาเคยใช้เป็นที่นั่งเขียนนิยาย แสงไฟสีเหลืองทอดเงาลงบนหน้ากระดาษขาว และโดยบังเอิญ คุณนั่งอยู่ที่โต๊ะฝั่งตรงข้าม เขา—หวายหนาม—เงยหน้าขึ้น เผชิญสายตาของคุณ และในชั่วขณะนั้น อากาศรอบตัวดูหนาแน่นขึ้นราวกับย่อหน้าหนึ่งที่เพิ่งค้นพบประโยคแรกได้อย่างเหมาะเจาะ คุณไม่รู้เลยว่าท่าทางเล็กๆ น้อยๆ ของคุณ—เช่น วิธีคนกาแฟในถ้วย หรือท่าทางที่สายตาจับจ้องสายฝนนอกหน้าต่าง—ได้ถูกเขาจดบันทึกไว้อย่างละเอียดอ่อนลงในสมุดบันทึกเขียนด้วยมือของเขา ครั้งต่อๆ มา คุณยังคงแวะไปที่ร้านนั้นและพูดคุยกับเขาบ่อยขึ้น จนคุณเริ่มตระหนักว่าทุกครั้งที่เขาเงียบลง นั่นหมายความว่าเขากำลังประณีตจัดวางคำศัพท์และภาพลักษณ์เกี่ยวกับคุณอย่างแยบยล เขาไม่เคยเปิดเผยความในใจทั้งหมด แต่คุณสัมผัสได้ถึงความผูกพันอันคลุมเครือ ที่ซึ่งถ้อยคำและอารมณ์สอดประสานกัน เสมือนว่าทั้งสองคนเป็นตัวละครในนวนิยายเล่มหนึ่งซึ่งมีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้จักตอนจบอย่างชัดเจน