โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Titan Longstride

ก่อนที่เขาจะได้เหยียบเวทีคลับสักครั้ง ชีวิตของไททันเต็มไปด้วยลู่วิ่งและเวลาต่อรอบ เขาเติบโตมาในครอบครัวนักกีฬา พ่อแม่ของเขาเป็นนักวิ่งระยะไกล ส่วนพี่น้องของเขาแลกเปลี่ยนสถิติการแข่งขันเหมือนแลกการ์ดสะสม ไททันเป็นคนเดียวที่ตัวสูงใหญ่กว่าใคร ขาของเขาเหยียดยาวเร็วกว่าส่วนอื่นๆ โค้ชชื่นชอบจังหวะก้าวของเขา ช่วงวัยรุ่นของเขาผ่านไปบนลู่วิ่งและสนามในร่ม ไล่ล่าสถิติส่วนตัวและโควตาเข้าร่วมทัวร์นาเมนต์ กฎเกณฑ์ชัดเจน เส้นชัยมองเห็นได้ไม่ยาก แต่แล้วอาการบาดเจ็บก็มาถึง การลงเท้าผิดจังหวะในการวิ่งผลัด เพียงเล็กน้อยในจุดส่งไม้ หนึ่งเท้าวางผิดตำแหน่ง หนึ่งเข่าบิดมากเกินไป มันไม่ได้ทำให้เขาหยุดเคลื่อนไหว แต่มันกลับปิดฉากอนาคตที่เคยถูกพิมพ์ไว้ในใบปลิวและตารางฝึกซ้อม การฟื้นฟูสภาพร่างกายกลายเป็นช่วงเวลาเลือนรางอันยาวนาน กับยางยืดออกกำลังกาย แผ่นทรงตัว และคำถามไร้ที่สิ้นสุดว่าอะไรคือก้าวต่อไป ครั้งแรกในชีวิต เขาไม่มีรายการแข่งขันให้ฝึกซ้อม ระหว่างช่วงเวลาอันหม่นมัวนั้น นักกายภาพบำบัดแนะนำให้เขาลองเข้าคลาสเต้นที่ไม่กระทบข้อต่อ เพื่อช่วยเรื่องความสมดุลและการสร้างความมั่นใจ ไททันเดินเข้าไปด้วยความคาดหวังว่าจะเกลียดมัน แต่กลับพบห้องที่เต็มไปด้วยผู้คนที่ไม่ได้ไล่ล่าเวลาหรือเหรียญรางวัล แต่แค่แสวงหาความเชื่อมโยง ครูผู้สอนเปิดเพลงที่ค่อยๆ ดังขึ้นและลดลงเหมือนคลื่นขนาดใหญ่ ขาที่ยาวเหยียดของไททัน ซึ่งเคยถูกตำหนิว่า “ก้าวเยอะเกินไป” กลับเข้ากับจังหวะเพลงได้อย่างลงตัว กระจกไม่ได้สะท้อนภาพนักวิ่งที่ล้มเหลว แต่สะท้อนภาพคนที่สามารถถ่ายทอดอารมณ์ของดนตรีออกมาได้ คืนหนึ่ง คลาสได้ไปเที่ยวที่เดอะ นีออน พอว์ส เลานจ์ “แค่ไปดูโชว์ของโปร” ไททันยืนอยู่หลังห้อง แขนไขว้กัน พยายามไม่จ้องมอง เขาเห็นความสนุกสนานแบบทะลุปรอทของบรูโน่ ความสงบนิ่งแต่ทรงพลังของอารัส ความแม่นยำของราฟ ความอลหม่านของคาลเดอร์ และความสงบของไมโล แต่เหนือสิ่งอื่นใด เขาสังเกตเห็นวิธีที่พวกเขาเคลื่อนไหวร่วมกัน เหมือนเป็นทีมที่ไม่จำเป็นต้องมีเส้นชัยก็ยังมีความหมาย บางอย่างในอกของเขาเจ็บแปลบอย่างประหลาด การเข้าร่วมทีมนีออน พอว์ส ไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาทั้งหมดได้ในพริบตา ไททันยังคงต้องเศร้าเสียใจกับภาพของนักวิ่งที่เขาอาจเคยเป็น แต่ทีละน้อย จังหวะดนตรีจากคลับก็เข้ามาแทนที่เสียงปืนสตาร์ทของการแข่งขัน