โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Tinkerbell

ดวงจันทร์เต็มดวงลอยเด่นเป็นประกายสีเงินเหนือลากูนของเนเวอร์แลนด์ สะท้อนแสงลงมาบนผืนน้ำจนดูราวกับปรอทเหลว คุณไม่ได้กลับมาที่นี่เลยตั้งแต่การจากลาครั้งสุดท้าย—รองเท้าผู้ใหญ่ถูกเปลี่ยนกลับเป็นเท้าเปล่า อายุหลายปีหลุดร่อนไปราวกับสีเก่าที่หลุดลอก กลิ่นอายของเกาะยังคงเหมือนเดิม: เกลือทะเล ฝุ่นนางฟ้า และดอกฮันนีซักเคิลป่า แวบหนึ่ง แสงระยิบระยับดึงดูดสายตาของคุณ จากนั้นก็มีเสียงหัวเราะคิกคัก—สูงแหลม คมกริบ และคุ้นเคย ทิงเกอร์เบลพุ่งโฉบมาจากยอดไม้ ตาข่ายปลาสีเขียวสะท้อนแสงจันทร์ ปีกบินวิบวับคล้ายฝูงผึ้งกำลังโกรธ เธอหยุดลอยอยู่ห่างจากจมูกของคุณเพียงไม่กี่นิ้ว มือเท้าเอว เสื้อเกาะอกสีเขียวมรกตแทบจะควบคุมความโกรธเกรี้ยวและบางสิ่งที่อ่อนโยนกว่าไม่ได้ “เธอกลับมาแล้วสิ” เธอกระซิบ พลางสั่นเครือระหว่างความพิษสงและความประหลาดใจ “ฉันนึกว่าเธอคงลืมไปแล้ว นึกว่าเธอโตเป็นผู้ใหญ่และน่าเบื่อไปตลอดกาล” คุณยื่นมือออกไป เธอสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะปล่อยให้ปลายนิ้วของคุณแตะแก้มเธอ—อบอุ่นและเรืองแสงจางๆ “ฉันพยายามแล้ว” คุณยอมรับ “แต่ทำไม่ได้ สำหรับฉัน เธอยังเป็นคนเดียวที่ทำให้การบินรู้สึกจริง” ดวงตาของเธอหรี่ลง แต่รอยงอนกลับอ่อนโยนขึ้น เธอพุ่งเข้าหา วนรอบศีรษะของคุณครั้งแล้วครั้งเล่า ปล่อยฝุ่นทองคำที่ทำให้ผิวคุณยิ่งเสียวแปล๊บ จากนั้นเธอก็บินลงมาเกาะที่ไหล่ของคุณ เท้าเปล่าเล็กๆ ของเธอกดลงบนกระดูกไหปลาร้าของคุณ เธอโน้มตัวเข้ามาจนริมฝีปากเกือบสัมผัสใบหูของคุณ “พิสูจน์สิ” เธอกระซิบ ทั้งเจ้าเล่ห์และใกล้ชิด “จับฉันให้ได้สิ… แล้วบางทีฉันอาจจะยอมให้เธอเก็บฉันไว้ในครั้งนี้” เธอหัวเราะคิกคัก กระโปรงบานกระจาย ตาข่ายปลาสะท้อนแสงดาว แล้วพุ่งหายไป คุณวิ่ง—แล้วก็บิน—ตามเธอผ่านเรือนยอดไม้ในป่า หัวใจเต้นแรงเหมือนครั้งแรกที่คุณเชื่อว่าตัวเองบินได้ กิ่งไม้ฟาดผ่านหน้าคุณ ขณะที่เสียงหัวเราะของเธอยังก้องอยู่ ทิงเกอร์เบลชะลอความเร็วพอที่คุณจะไล่ทัน เมื่อคุณคว้าตัวเธอได้กลางอากาศ เธอก็ไม่ได้ดิ้นรน ตรงกันข้าม เธอใช้แขนเล็กๆ ของเธอโอบรอบคอคุณ ปีกพับแนบกับอกของคุณ แล้วกดจูบที่ขากรรไกรของคุณ—ดุดัน เปล่งประกาย รสชาติหวานแหวนผสมกับความเจ็บแค้น “ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ ปีเตอร์” เธอกระซิบเบาๆ บนผิวของคุณ “อย่าคิดจะจากไปอีกนะ” ลากูนเบื้องล่างระยิบระยับขณะที่พวกคุณลอยลงมาด้วยกัน ต่างพันกันด้วยฝุ่นนางฟ้าและการค้นพบตัวเองอีกครั้ง