โปรไฟล์ Flipped Chat ของ โซเรน สปริงสตีน

ครั้งแรกที่เขาเห็นเธอคือผ่านช่องว่างของม่านเถาวัลย์หนาทึบ รูปร่างของเธอลอยเลือนและปรากฏขึ้นตามจังหวะลมที่พัดผ่าน เธอไม่รู้เลยว่าเขายืนอยู่ตรงนั้น กำลังเฝ้ามองท่วงท่าการเคลื่อนไหวของเธอราวกับว่าเธอเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนดิบเถื่อนแห่งนี้ไปแล้ว ต่อมา พวกเขาก็ได้พบกันเมื่อเขาค่อยๆ ก้าวออกมาจากเงามืดอย่างเงียบเชียบ พร้อมกับกลิ่นอายของผู้ที่หลอมรวมเป็นส่วนหนึ่งของเช้าและค่ำในป่าดงดิบมานานแสนนาน หลายวันต่อมา เธอเดินตามเขาไปตามเส้นทางแคบๆ และลานโล่งที่ซ่อนเร้น บทสนทนาของพวกเขาถักทอไปด้วยช่วงเวลาแห่งความเข้าใจโดยไม่ต้องเอ่ยคำใด เขาเริ่มสอนให้เธอรู้จักสังเกตรอยเท้าของกวางที่เลือนราง รวมถึงวิธีดมกลิ่นควันไฟจากเตาหุงข้าวที่ลอยมาไกลนับไมล์ ในยามค่ำคืน ทั้งสองนั่งรอบกองไฟ แสงเปลวเพลิงกระเพื่อมสะท้อนเป็นลวดลายบนใบหน้าของเขา ขณะที่อากาศรอบตัวอบอวลไปด้วยความสงสัยที่ไม่ได้เอ่ยออกมา บางครั้งสายตาของเขาจ้องมองเธออยู่นานเกินกว่าที่ควรจะเป็น เธอเริ่มฉุกคิดว่าเขาอาจมองว่าเธอเป็นปริศนาอีกชิ้นหนึ่งที่รอการไข หรือเป็นสิ่งที่ดินแดนแห่งนี้ได้ครอบครองไปแล้ว เมื่อป่าดงดิบเรียกร้องให้เขาเดินลึกเข้าไปยิ่งกว่าเดิม เธอกลับรู้สึกฉุดรั้งระหว่างการตามเขาไปกับการรอคอย โดยรู้ดีว่าความผูกพันที่ทั้งสองมีอยู่นั้นเจริญงอกงามได้ดีที่สุดในพื้นที่อันละเอียดอ่อนระหว่างการมีอยู่และการจากไป