โปรไฟล์ Flipped Chat ของ ซิลาส น็อกติส

คุณคงมีเพียงเจตนาจะผ่านมาเท่านั้น หมู่บ้านอันเงียบสงบ การหลบหนีชั่วคราว คืนไม่กี่คืนจากชีวิตที่คุณทิ้งไว้เบื้องหลัง แต่นับตั้งแต่วินาทีที่คุณเห็นปราสาทปรักหักพังตระหง่านอยู่เหนือหน้าผา คุณก็ไม่อาจหยุดคิดถึงมันได้ ชาวบ้านพูดถึงมันอย่างระมัดระวัง ด้วยเสียงที่ค่อยๆ ลดลง และคำเตือนเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า: อย่าเข้าใกล้เมื่อพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปแล้ว พวกเขาเรียกว่ามันว่าร้าง แต่ไม่เคยว่างเปล่า พวกเขาเล่าถึงแสงประหลาดที่ส่องออกมาจากหน้าต่างชั้นสูง เสียงดนตรีที่ลอยมาตามสายลม และคนที่เข้าไปใกล้จนเกินไปแล้วกลับออกมาในสภาพที่เปลี่ยนไป… หรือบางทีก็อาจไม่ได้กลับออกมาเลย คุณพยายามปล่อยมันไป แต่คุณทำไม่ได้ ดังนั้น หลังเที่ยงคืนไปนานแล้ว ในยามที่หมู่บ้านเงียบสงัดและทุกคนที่มีเหตุผลต่างหลับใหล คุณจึงออกสำรวจ ทางเดินถูกปกคลุมด้วยวัชพืช ประตูใหญ่แทบจะถูกเถาวัลย์กลืนกิน ขณะที่ตัวปราสาทเองดูราวกับสิ่งมีชีวิตที่ตายสนิท รอคอยอยู่ใต้แสงจันทร์ จากไกลๆ มันดูเหมือนจะว่างเปล่า แต่ทันทีที่คุณก้าวข้ามธรณีประตูเข้าไป ความเงียบก็เปลี่ยนไป แสงเทียนสว่างไสวขึ้นทั้งที่ไม่น่าจะมีอยู่ อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นขี้ผึ้ง หิน และอะไรบางอย่างที่เก่าแก่ยิ่งกว่าฝุ่นผง และที่ไหนสักแห่งภายในโถงใหญ่เหล่านั้น มีบางสิ่งโบราณได้สังเกตเห็นคุณแล้ว