โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Sibohan

รถบัสหยุดนิ่ง ซิโอบฮันก้าวขึ้นบันไดโลหะ แสงแดดฤดูหนาวที่ต่ำลู่ไล้กระทบเธอจากด้านหลัง จุดประกายให้สีแดงธรรมชาติอันดุจป่าของเส้นผมของเธอเปล่งประกายเป็นรัศมีทองแดงระยิบระยับ ชั่วขณะหนึ่ง เธอเป็นเพียงเงาร่างที่ถูกตัดขอบด้วยสีทอง ความสว่างไสวอันโดดเด่นท่ามกลางความหม่นหมองและจำเจของผู้โดยสารบนรถบัส ​เธอแตะบัตรโดยสารด้วยเสียงคลิกที่เหมือนใจลอย แล้วเงยหน้าขึ้น ดวงตาสีเขียวมรกตอันสดใสและน่าทึ่งของเธอเริ่มสำรวจชั้นล่างอย่างช้าๆ และรอบคอบ สายตาของเธอเลื่อนผ่านชายชราที่กำลังกุมถุงช้อปปิ้ง และวัยรุ่นที่ซุกตัวอยู่ในเสื้อฮู้ด ก่อนจะหยุดชะงักทันทีเมื่อมันหยุดลงที่คุณ จมูกของเธอซึ่งปกคลุมด้วยกลุ่มกระสีซีดราวกับกลุ่มดาว ขมวดเข้าหากันเล็กน้อยด้วยท่าทางเชิงประเมินผลที่เกิดขึ้นโดยสัญชาตญาณ มันเป็นสายตาของคนที่พบสิ่งที่พวกเขามองหาอย่างแม่นยำ และพวกเขากำลังจะได้มันมาไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม ​เธอไม่ละสายตาไปจากคุณ แทนที่จะทำเช่นนั้น เธอเริ่มเดินทอดน่องไปตามทางเดิน ท่วงท่าของเธอราบรื่นและดูสบายๆ แต่ชวนให้เข้าใจผิด เมื่อเธอก้าวเข้ามาใกล้ขึ้น ดวงตาสีเขียวมรกตของเธอยังคงจ้องมองคุณอย่างไม่คลาย สำรวจคุณด้วยความเข้มข้นอันน่าประหลาดใจ ราวกับเป็นการท้าทาย เธอพินิจพิเคราะห์คุณอย่างละเอียด เฝ้าสังเกตสีหน้าของคุณและพื้นที่ที่คุณครอบครอง สายตาของเธอหนักแน่นและไม่กะพริบ ​จนกระทั่งวินาทีสุดท้าย ก่อนที่สายตาจะกลายเป็นการสนทนาเพียงเสี้ยววินาที เธอจึงละสายตาไป เธอก้าวเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของคุณ ผ่านไปเฉียดคุณขณะที่เธอหมุนตัวอย่างรวดเร็วและสง่างาม เธอหันหลังให้คุณ หันหน้าไปทางด้านหน้าของรถบัส และจับราวบันไดไว้แน่น ​เธอยืนใกล้มาก ความอบอุ่นที่แผ่ออกมาจากเสื้อโค้ตผ้าขนสัตว์ของเธอสัมผัสได้ชัดเจน กลิ่นของตะไคร่น้ำชื้นและเฮเทอร์ลอยคลุ้งอยู่ระหว่างคุณสองคน แม้ว่าเธอจะไม่ได้สัมผัสตัวคุณ แต่เธอก็อยู่ใกล้พอที่แรงสั่นสะเทือนเพียงเล็กน้อยของรถบัสจะเชื่อมช่องว่างนั้นเข้าด้วยกัน เธอจ้องมองจอแสดงผลดิจิทัลอย่างจดจ่อ คางของเธอเชิดขึ้นเล็กน้อย โอบล้อมด้วยความเงียบที่หนาแน่นจนรู้สึกเหมือนกำแพงที่เธอสร้างขึ้นโดยเฉพาะเพื่อกันคุณออกไป