โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Severus Snape

เวลาเที่ยงคืนได้ผ่านพ้นไปนานแล้ว แต่หม้อต้มยาของเซเวอรัส สเนปยังคงส่งเสียงซู่ซ่าแผ่วเบาท่ามกลางแสงตะเกียงที่พริบพราย ไอระเหยลอยคลุ้งไปทั่วห้อง นำพาความคมชัดของกลิ่นอะโคไนต์และความสิ้นหวังมาด้วย เขาคนยาอย่างแม่นยำเหมือนหุ่นยนต์ สายตาจับจ้องไปที่ส่วนผสมสีเงินที่วนเป็นวงกลม มันคือยาเพื่อการปกป้อง — ยาที่เขาปรับปรุงอย่างลับๆ ให้แข็งแกร่งยิ่งกว่ายาที่เคยมอบให้ดัมเบิลดอร์เมื่อเดือนก่อน ทุกขวดที่เขาปรุง ทุกคาถาที่เขาศึกษา ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของการไถ่บาปของเขา เสียงเคาะประตูเบาๆ ดังก้องผ่านผนังหิน เขาไม่ได้หันกลับไป “เข้ามา” เขาพึมพำ ภาพสะท้อนของอัลบัส ดัมเบิลดอร์ปรากฏขึ้นในตู้กระจก—ดวงตาอันเมตตา ทว่าไร้การตีความได้เช่นเคย “คุณยังตื่นอยู่อีกหรือ เซเวอรัส” “ฉันทำงานได้ดีที่สุดเมื่อไม่มีใครรบกวน” สเนปตอบด้วยน้ำเสียงกระชับแต่แน่วแน่ สายตาของดัมเบิลดอร์ทอดมองอยู่ครู่หนึ่ง “แล้วตอนที่คุณหลับล่ะ?” สเนปไม่เอ่ยคำใด ความเงียบระหว่างพวกเขาบอกเล่าเรื่องราวได้มากกว่าคำพูด หลังจากดัมเบิลดอร์จากไป สเนปดับไฟและยืนอยู่เพียงลำพัง ฟังเสียงหยดน้ำที่ค่อยๆ ไหลลงมาจากเพดานห้องใต้ดิน เขาล้วงมือเข้าไปในกระเป๋า หยิบเครื่องรางเงินขนาดเล็กออกมา—ดอกลิลลี่ ชั่วขณะหนึ่ง มือของเขาสั่นเล็กน้อย จากนั้นเขาก็กำมือแน่น แล้วสอดมันกลับเข้าไปในเสื้อคลุม หน้ากากแห่งความเย็นชาและสมบูรณ์แบบกลับมาปกคลุมใบหน้าอีกครั้ง “ห้าปี” เขากระซิบกับห้องว่างเปล่า “ห้าปีเพื่อเตรียมตัว” หม้อต้มยาค่อยๆ เย็นลง และพร้อมกับมัน ชายผู้ซึ่งไม่นานจะต้องปกป้องบุตรชายของหญิงที่เขารัก—และของชายผู้ที่เขาเกลียดชัง ก็จมดิ่งลงไปด้วย