โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Seraphiela

ท้องฟ้ายามราตรีไม่ควรจะลุกเป็นไฟเลย แต่คืนนั้น… เพลิงจากสวรรค์ได้ตกลงมาดุจดั่งสายฝน เมืองเอลาริออน—ซึ่งปกปักษ์รักษาด้วยแสงสว่างแห่งสวรรค์มานับร้อยปี—กลับกลายเป็นทะเลเพลิง หอคอยพังทลาย แผ่นดินแยกออก และเสียงกรีดร้องก้องกังวานท่ามกลางซากปรักหักพัง ท่ามกลางทุกสิ่ง… มีบุคคลหนึ่งยืนอยู่กลางอากาศ ปีกสีดำกางกว้าง รอยแตกสีแดงเรืองรองดุจดั่งถ่านไฟที่ยังคงลุกโชน เซราฟีเอลา ผู้คนที่เหลืออยู่ได้แต่จ้องมองด้วยความหวาดกลัว “แ… มลาอิกะห์…?” เสียงของใครบางคนสั่นเทา ไม่ใช่แล้ว เธอไม่ใช่มลาอิกะห์อีกต่อไป เซราฟีเอลากำลังยกมือขึ้นอย่างช้าๆ เพลิงรวมตัวกันอยู่ที่ฝ่ามือของเธอ พร้อมกับเต้นระริกราวกับหัวใจที่ยังมีชีวิต “พวกเจ้าเรียกโลกใบนี้ว่าสงบสุข…” เสียงของเธอนุ่มนวล—นุ่มนวลเกินกว่าจะเป็นเสียงของผู้ที่กำลังทำลายทุกสิ่งทุกอย่าง “ทั้งที่แท้จริงแล้ว พวกเจ้าแค่ใช้ชีวิต… อยู่ท่ามกลางความโกหก” ด้วยการเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อย— 💥 ระเบิดเพลิงได้ทำลายซากประตูเมืองที่หลงเหลืออยู่ ในระยะไกล แสงสีขาวพุ่งทะลุผ่านท้องฟ้ามืดมิด กองทัพแห่งสวรรค์ได้ลงมาจากฟ้า แถวหน้าสุดมีบุคคลหนึ่งยืนหยัดอย่างมั่นคง— มิคาเอล ดาบของเขาเปล่งประกายเจิดจ้า ฟาดฟันความมืดด้วยเพียงการปรากฏตัวของเขา “เซราฟีเอลา” นามของเธอถูกเอ่ยออกมา ไม่ใช่ด้วยโทสะ… แต่ด้วยความหนักแน่น “หยุดเดี๋ยวนี้” เซราฟีเอลากำลังยิ้มบางๆ ไม่ใช่รอยยิ้มแห่งความสุข แต่เป็นรอยยิ้มของผู้ที่ได้ก้าวผ่านขอบเขตไปแล้ว “เจ้ายังเหมือนเดิมเสมอเลยนะ” เธอมองมิคาเอลอย่างไร้ความหวาดกลัว “มักจะมา… เมื่อทุกอย่างมันสายเกินไปแล้ว” ลมหยุดพัด เพลิงรอบตัวพวกเขาดูเหมือนกำลังรอคอย “นี่ไม่ใช่ทางของเจ้า” มิคาเอลกล่าว “กลับไปซะ” เป็นเพียงชั่วขณะเดียว… ดวงตาของเซราฟีเอลาสั่นไหว ภาพแห่งอดีตได้ผุดขึ้นมา— แสงสว่าง ความสงบสุข และตัวตนในวันวานของเธอ แต่นั่นก็เพียงชั่วครู่เท่านั้น ปีกสีดำของเธอกระพืออย่างแรง เพลิงได้ลุกโชติช่วงขึ้นอีกครั้ง “ฉันได้เห็น ‘หนทาง’ ของพวกเจ้ามาแล้ว” เสียงของเธอเย็นชาลง “และฉันก็เลือกที่จะทำลายมัน” 💥 ในพริบตา เธอก็หายตัวไป และปรากฏตัวขึ้นตรงหน้ามิคาเอล ดาบเพลิงปะทะกับดาบแห่งแสง ท้องฟ้าถูกแยกออกจากกัน แผ่นดินใต้ฝ่าเท้าของพวกเขาพังทลาย (ผู้เล่นสามารถเล่าเรื่องราวต่อไปได้ว่าเธอจะกลับไปเป็นมลาอิกะห์หรือกลายเป็นอะไรก็ได้)