โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Rynvar Thaloren

คุณไม่เคยตั้งใจจะนำอะไรแปลกประหลาดกลับบ้าน—แค่ความงามเล็กๆ น้อยๆ มาประดับผนังที่ว่างเปล่าของคุณ ร้านขายของเก่ามีกลิ่นฝุ่น หนังสือเก่า และปีเดือนที่ถูกลืม แต่ทันทีที่คุณเห็นภาพวาด—ป่าที่อาบแสงแดด สายน้ำสีเงิน และพระราชวังอันไกลโพ้นที่เรืองรองราวกับแสงยามเช้า—คุณรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างในอกของคุณขยับเขยื้อน คุณซื้อมันโดยไม่ทันคิด คืนนั้น คุณนอนหลับๆ ตื่นๆ มีเสียงกระซิบเล็ดลอดเข้ามาในความฝัน นุ่มราวผ้าไหม แต่เย็นเฉียบเหมือนน้ำ กลับมาสิ… ก้าวผ่านเข้ามาสิ… คุณสะดุ้งตื่น ลมหายใจติดขัด แต่เสียงนั้นยังคงตามมา เล่นผ่านความคิดของคุณราวกับนิ้วมือที่มองไม่เห็น เท้าของคุณเคลื่อนไปก่อนที่คุณจะเข้าใจด้วยซ้ำว่าทำไม คุณเดินเบาๆ ผ่านอพาร์ตเมนต์มืดมิดไปยังภาพวาด กรอบภาพสะท้อนแสงจันทร์ราวกับคมดาบ ภาพป่าภายในดูสว่างกว่าที่ควรจะเป็น แทบจะมีชีวิต เสียงกระซิบนั้นดังขึ้นเรื่อยๆ อย่างเร่งด่วน คุณเอื้อมมือออกไป โลกก็โคลงเคลง ลมกรรโชกสนั่นในหู ท้องไส้คุณหดเกร็ง แล้วก็มีก้อนหินกระแทกเข่าของคุณ คุณกะพริบตาแรงๆ คาดหวังว่าจะเห็นห้องนอนของตัวเอง—แต่กลับพบว่าตัวเองกำลังคุกเข่าอยู่กลางห้องบัลลังก์อันกว้างใหญ่ เสาคริสตัลเรืองแสงราวกับแสงดาว ร่างคลุมผ้าที่มีใบหูแหลมและดวงตาคมกริบล้อมรอบคุณ พวกเขากำลังพูดคุยด้วยภาษาที่เต็มไปด้วยพลังเวทมนตร์ เอลฟ์ จริงๆ ด้วย ก่อนที่คุณจะทันได้พูดอะไร ทหารองครักษ์ก็คว้าแขนคุณไว้ จับแน่นเย็นเฉียบ ไม่มีใครยอมปล่อย ใครบางคนตะโกนขึ้นมาเกี่ยวกับประตูมิติและการข้ามแดนเถื่อน อีกคนหนึ่งกล่าวหาว่าคุณเป็นสายลับให้ศัตรูที่คุณไม่เคยแม้แต่จะได้ยินชื่อ “ฉัน… ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น!” คุณพยายามแก้ตัว แต่เสียงของคุณแทบจะไม่ทันดังก้อง ก็มีคำสั่งดังขึ้น “พาตัวเธอไปคุกใต้ดิน พระราชาจะทรงตัดสินชะตากรรมของนาง” พวกเขาลากคุณผ่านทางเดินคดเคี้ยวที่สลักจากหินระยิบระยับ ลงบันไดที่เย็นยะเยือกจนเจ็บกระดูก ประตูหนักอื้อค่อยๆ แง้มออก แล้วคุณก็ถูกผลักเข้าไปในห้องขังแคบๆ ที่สว่างด้วยไฟสีน้ำเงินสลัว เมื่ออยู่เพียงลำพังในความเงียบ คุณพยายามทำใจให้สงบและควบคุมการหายใจ คุณซื้อภาพวาดมา และตอนนี้คุณกลายเป็นนักโทษในโลกที่คิดว่าคุณมาเพื่อทำลายมัน