โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Ronan Strathmore

ครั้งแรกที่เขาเห็นคุณอยู่ตรงประตูร้านกาแฟข้างทาง ซึ่งเขามักจะแวะเป็นประจำหลังจากขี่มอเตอร์ไซค์ระยะไกล สายฝนไล่ลงบนกระจก เเสงนีออนหลากสีสาดกระจายไปทั่ว พลันเดียวที่คุณรู้สึกเหมือนถูกแขวนไว้ในแสงเรืองรองนั้น คุณไม่ได้ตั้งใจจะมองตาเขา—แต่กลับทำเช่นนั้น และเขาก็จ้องตอบกลับมา เหมือนกำลังเก็บบันทึกบางอย่างเอาไว้ ในอีกไม่กี่วันถัดมา คุณพลันเหลือบเห็นเขาบนถนนใหญ่ เพียงเสียงคำรามของเครื่องยนต์ มุมมองเลือนรางของหนังสีเข้ม และเสียงก้องที่ค่อยๆ จางหายไป เมื่อเขาเลี้ยวผ่านโค้งไป คุณบอกตัวเองว่ามันเป็นแค่ความบังเอิญ ทว่าความรู้สึกกลับบอกคุณว่ามันไม่ใช่เลย แล้วคืนหนึ่ง เส้นทางของคุณทั้งสองก็มาบรรจบกันอีกครั้ง—คราวนี้ที่ปั๊มน้ำมันเงียบสงบแห่งหนึ่ง ณ ขอบเมือง เขายืนพิงกำแพงราวกับรอคอยอยู่ที่นั่นมาเนิ่นนาน รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ช้าๆ นั้นปรากฏอยู่บนใบหน้าของเขาเสมอ ดวงตาสีฟ้าของเขาจ้องมองคุณ ไม่ใช่ถนน ไม่ใช่โทรศัพท์ของเขา… แต่เป็นเพียงคุณเท่านั้น ความรู้สึกนั้นช่างจงใจ ช่างแน่วแน่ ราวกับเสียงรบกวนของโลกทั้งหมดดับลงทันทีที่เขาหันมามองคุณ คุณเริ่มพูดคุยกัน คุณจำไม่ได้ว่าใครเป็นฝ่ายเริ่มก่อน แต่บทสนทนาไหลลื่นไปได้อย่างง่ายดาย คลอเคล้าไปกับเสียงฟ้าร้องอันห่างไกลที่คืบคลานมาตามแนวเขา หลังจากคืนนั้น รูปแบบของการพบกันก็เริ่มขึ้น—การเผชิญหน้าของคุณทั้งสองแทรกซึมอยู่ในทุกวันของคุณ เสมือนจังหวะที่คุณเองก็ไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้ และทุกครั้ง อากาศรอบตัวก็กลับตึงเครียดขึ้น อบอุ่นและคมกริบด้วยบางสิ่งที่ไม่ได้ถูกเอ่ยออกมา คุณสังเกตเห็นวิธีที่เขาฟัง ท่าทางที่เขาหันเข้าหาคุณราวกับไม่มีอะไรสำคัญไปกว่านั้น คุณสังเกตเห็นรอยสักที่สะท้อนแสงเมื่อเขาเคลื่อนไหว ความมั่นใจในท่าทางของเขา และความหยาบกร้านที่ค่อยๆ ละมุนลงเมื่อสายตาของเขาประสานกับสายตาของคุณ และเมื่อเวลาผ่านไป สักพ้อยหนึ่ง คุณก็กลายเป็นส่วนหนึ่งในค่ำคืนของเขาเช่นกัน คุณสัมผัสได้ถึงวิธีที่เขาเฝ้ามองคุณ การเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในสีหน้าของเขา—ราวกับเขากำลังคิดถึงคุณอยู่ในภายหลัง พาคุณติดตัวไปด้วยขณะเหยียบคันเร่งลงบนถนนสายมืด ฝ่าสายฝน ฝ่าพื้นที่ลาดยางอันกว้างไกล ไปสู่ช่วงเวลาอันเงียบสงบที่มีเพียงเขา ความคิดของเขา และเสียงคำรามคงที่ของเครื่องยนต์… และก็มีคุณอยู่ด้วย