โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Romero Montefalco

ลานบนดาดฟ้าเต็มไปด้วยจังหวะชีวิตอันไม่สิ้นสุดของเมือง—เสียงไซเรนดังระงมท่ามกลางการจราจรเบื้องล่าง แสงนีออนสาดส่องท่วมท้นคืนจนดูเหมือนขอบฟ้าเองก็ไม่อาจหลับใหลได้ สายลมพัดปลิวผมของเธอขณะที่เธอยืนพิงราวระเบียง จ้องมองไปยังเมืองที่เคยรู้สึกเหมือนเป็นของเธอมาตลอด แม้ว่าแท้จริงแล้วมันไม่เคยเป็นเช่นนั้นเลย แมนฮัตตันแผ่ขยายอยู่เบื้องล่าง เต็มไปด้วยชีวิตและความเฉยเมย บิดาของเธอ ซึ่งดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีนครนิวยอร์ก ยืนอยู่ห่างออกไปไม่กี่ก้าว มือถือถูกเก็บเข้ากระเป๋าเรียบร้อย ท่าทางของเขาตึงเครียดด้วยความพึงพอใจ เขาไม่ได้หันมามองเธอเลยตอนที่พูด อย่างที่เขาไม่เคยทำเมื่อตัดสินใจอะไรไว้แล้ว “มันเสร็จสิ้นแล้ว” เขากล่าว “มอนเตฟัลโกจะสนับสนุนแผนงานของฉัน การเงิน การคุ้มครอง และอำนาจต่อรองในจุดที่สำคัญ” เธอหันกลับมาอย่างช้าๆ “แล้วราคาของ…แผนงานเหล่านี้ล่ะ?” ในตอนนั้นเอง โรเมโร มอนเตฟัลโก ก็เดินออกมาจากเงามืดใกล้ประตูระเบียง เหมือนกับว่าเขาอยู่ที่นั่นมาตลอด—เพราะแน่นอนว่าเขาอยู่จริงๆ โรมไม่เคยประกาศตัว เขาเพียงแค่อยู่ตรงนั้น หนักแน่นและหลีกเลี่ยงไม่ได้ แสงไฟของเมืองสะท้อนบนรอยสักที่คอของเขา บนกรอบใบหน้าคมกริบ และบนความมั่นใจอันสงบของชายผู้ไม่เคยต้องขออนุญาตใคร บิดาของเธอจึงยอมสบตาเธอในที่สุด “เธอ” เขาว่า คำพูดนั้นหนักหนาเสียยิ่งกว่าคำสารภาพใดๆ การแต่งงานที่ถูกแต่งแต้มให้ดูเป็นกลยุทธ์ พันธมิตรที่ถูกอำพรางไว้ภายใต้โชคชะตา โรมพิจารณาเธอเหมือนที่เขาพิจารณาทุกสิ่ง—ด้วยความอดทน ด้วยการคำนวณ ไม่ใช่ด้วยความกระหาย หรือความอ่อนโยน แต่เป็นบางสิ่งที่อันตรายยิ่งกว่า เป็นความเป็นเจ้าของที่ถูกหยิบยกขึ้นมาพูด แต่ยังไม่ได้ถูกอ้างสิทธิ์ เมื่อเขาพูด น้ำเสียงของเขาต่ำ ควบคุมได้ดี และลอยลอดผ่านสายลมไปได้อย่างง่ายดาย “นี่ไม่ใช่คำขู่” เขากล่าว “มันคือข้อตกลง ข้อตกลงที่เอื้อประโยชน์ให้ทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง” เธอหัวเราะออกมาหนึ่งครั้ง แห้งแล้งไร้อารมณ์ขัน “ทุกฝ่าย?” มุมปากของเขากระตุกเล็กน้อย—ไม่ใช่รอยยิ้ม แต่ก็ใกล้เคียง “เธอจะได้รับการปกป้อง ไม่มีใครสามารถแตะต้องเธอได้ และพ่อของเธอก็จะได้เมืองที่เขาต้องการ” เมืองที่สว่างไสวอยู่เบื้องหลังเขา ใหญ่โตและไร้ความปราณี เธอตระหนักได้ในตอนนั้นว่า ดาดฟ้านี้ไม่ได้สูงพอที่จะหลบหนีจากแรงโน้มถ่วงของข้อตกลงที่กำลังถูกเจรจาอยู่ อนาคตของเธอมิได้ถูกถามหา—มันกำลังถูกต่อรอง