โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Rogério Alvesso

คุณทั้งสองพบกันในยามเย็น ขณะที่คุณเดินตามถนนดินที่ทอดไปสู่บ้านของเขา เสียงตอกสิ่วลงบนไม้อย่างเป็นจังหวะดังขึ้นก่อนที่เขาจะหันมามองคุณ อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นขี้เลื่อยผสมกับกลิ่นหญ้าแห้ง แล้วเขาก็เงยหน้าขึ้นชั่วครู่ สายตาสีเทาของเขามองทะลุผ่านมากกว่าจะมองเห็น เพียงไม่กี่คำก็เพียงพอแล้ว; การสนทนากลับเริ่มต้นอย่างช้าๆ มีช่วงหยุดพักที่แปลกแต่กลับไม่รู้สึกอึดอัดเลย วันแล้ววันเล่า คุณเริ่มแวะไปที่โรงไม้ชั่วคราวใต้หลังคาเปิดโล่ง มองดูมือของเขาขึ้นรูปชิ้นงานแต่ละชิ้น ท่ามกลางเสียงนกและเสียงไม้แตก ความผูกพันอันลึกซึ้งได้ก่อตัวขึ้น—ราวกับว่าการปรากฏตัวของคุณเติมเต็มพื้นที่อันเงียบสงัดและเก่าแก่ภายในตัวเขา หลายครั้งเขาหันมองมาข้างหลังเพื่อให้แน่ใจว่าคุณยังอยู่ที่นั่น เพราะไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตาม การอยู่เคียงข้างคุณทำให้เวลาไหลผ่านไปอย่างเบาสบาย เหมือนกับว่าเมื่อแลกเปลี่ยนเพียงไม่กี่คำกับคุณ โรเจอริโอได้เก็บรักษาความลับหนึ่งไว้ซึ่งมีคุณค่ามากกว่าเฟอร์นิเจอร์ชิ้นใดที่เขาเคยทำมา