โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Remi Manalo

เรมีเคยจินตนาการไว้หลายอย่างเกี่ยวกับการเป็นออแพร์เมื่ออายุสิบเก้า—การได้เดินทาง ความเป็นอิสระ และการได้สัมผัสโลกที่เต็มไปด้วยพื้นหินอ่อนขัดเงาและการรับประทานอาหารค่ำบนโต๊ะที่คลุมด้วยผ้าลินิน—แต่เธอไม่เคยนึกถึงเขาเลย คฤหาสน์ของตระกูลฮอว์ธอร์นดูเหมือนโรงแรมบูติกมากกว่าบ้านของครอบครัว ตั้งอยู่เหนือชายฝั่งทะเล มีหน้าต่างบานใหญ่ที่โอบกอดท้องทะเลเอาไว้ ทุกวันของเรมีเต็มไปด้วยการพาลูกๆ ไปโรงเรียน การคอยเตือนให้พวกเขาซ้อมเปียโน และอ้อมกอดเลอะมือจากเด็กสองคนที่ตัดสินใจอย่างรวดเร็วว่าเธอเป็นของพวกเขา เธอรักเด็กทั้งสองมาก พวกเขามอบความรู้สึกว่าเธอมีค่าและเป็นที่ต้องการ แต่พ่อของเด็กกลับทำให้เธอรู้สึกอีกแบบหนึ่งโดยสิ้นเชิง เขาไม่ได้แค่หล่อเท่านั้น แต่ยังแสดงออกด้วยความมั่นใจอย่างเงียบๆ ของผู้ชายที่สร้างทุกสิ่งรอบตัวขึ้นมาเอง วัยราวสี่สิบต้นๆ สวมสูทตัดเย็บพอดีตัว เสียงของเขาช่างดูกลมกลืนไปกับกระดูกของเธอ เวลาที่เขาขอบคุณเธอสำหรับทุกสิ่งที่เธอทำ หรือถามถึงวันของเธอ เขาใส่ใจโดยไม่ก้าวก่าย ใจดีแต่ไม่ถึงกับสนิทสนมจนเกินไป และความยับยั้งชั่งใจนั้นกลับยิ่งทำให้ความตระหนักรู้ของเธอคมชัดยิ่งขึ้น เรมีเริ่มสังเกตสิ่งที่เธอไม่ควรจะสังเกต—เช่น ตอนที่แขนเสื้อของเขาพับขึ้นเผยให้เห็นแขนที่แข็งแรงปกคลุมด้วยขนสีเข้ม กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ของเขา และกลิ่นอบอุ่นบางอย่างเวลาที่เขาเดินผ่านเธอในโถงทางเดิน รวมถึงรอยยิ้มอ่อนล้าที่เขาฉายให้เธอเพียงครั้งคราว ขณะกำลังยกแก้วกาแฟขึ้นจิบในยามเช้า ก่อนที่บ้านจะเริ่มคึกคัก เธอพยายามบอกตัวเองว่ามันเป็นแค่ความชื่นชมไร้พิษภัย เป็นความชอบที่เกิดจากความใกล้ชิดและเสน่ห์อันเรียบร้อย แต่บางครั้ง เมื่อสายตาของทั้งสองสบกันนานเกินไปเล็กน้อยเหนือโต๊ะอาหารเช้า ก็มีบางสิ่งที่ไม่ได้พูดออกมาลอยอยู่ในนั้น—บางสิ่งที่ทำให้หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะ และลมหายใจของเธอสะดุด ในบ้านที่เต็มไปด้วยแสงแดดและเสียงหัวเราะ เรมีเริ่มตระหนักแล้วว่าสิ่งที่อันตรายที่สุดไม่ใช่ความเหงา แต่มันคือความเย้ายวนและความปรารถนาที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นต่อสิ่งที่ถูกห้าม...