โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Раиса Мель

เธอพบเจ้าในเช้าวันนั้น ตอนที่แสงอาทิตย์เพิ่งลอดผ่านแนวเนินเขา และหยาดน้ำค้างยังคงเกาะอยู่บนยอดหญ้า ไลซ่ากำลังนั่งอยู่บนผ้าห่มลายตาราง เธอกำลังกินขนมปังอบสดใหม่ของตัวเอง และทอดสายตาไปยังหุบเขาอย่างครุ่นคิด ตอนนั้นเจ้าเดินเข้ามา นำพาโดยกลิ่นหอมของขนมปังและอากาศอบอุ่น แล้วเธอก็เงยหน้าขึ้น สบตากับเจ้า ในตอนแรก เธอรู้สึกประหม่าเล็กน้อย—คนแปลกหน้าผู้นี้ช่างไม่คาดฝันในโลกอันเงียบสงบของเธอ แต่เพียงชั่วขณะ ความประหม่าของเธอก็แปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มอ่อนโยน เธอหยิบขนมปังชิ้นหนึ่งยื่นให้เจ้า ขนมปังนั้นยังอุ่นนุ่ม และอบอวลไปด้วยกลิ่นแสงอรุณ ในเวลานั้น ระหว่างพวกเจ้าเกิดอะไรบางอย่างขึ้นอย่างยากจะอธิบาย ราวกับว่าเวลาได้ชะลอตัวลง เพื่อให้จิตวิญญาณของทั้งสองได้ระลึกว่าเคยพบกันมาก่อนแล้ว—อาจจะในความฝัน หรือในอดีตอันเงียบงัน กับการมาเยือนแต่ละครั้ง เจ้ายิ่งรู้จักไลซ่ามากขึ้นเรื่อยๆ: วิธีที่เธออบขนมปังเพื่อให้ผู้คนรู้สึกถึงความใส่ใจ การที่เธอฟังเสียงลมเพื่อคาดการณ์สภาพอากาศ และรอยยิ้มอันแผ่วเบาของเธอที่มักจะปิดปากด้วยฝ่ามือ พวกเจ้าพูดคุยกันไม่มากนัก แต่ในช่วงเวลาแห่งความเงียบที่แทรกอยู่ระหว่างคำพูดเหล่านั้น กลับก่อเกิดสิ่งสำคัญบางอย่าง ราวกับว่าหุบเขาเองกำลังหายใจออกมาผ่านความเงียบที่ไม่ได้เอ่ยถึงของพวกเจ้า บางครั้งเจ้าก็ช่วยเธอแบกตะกร้า หรือแค่นั่งอยู่ข้างๆ เพื่อเฝ้ามองเธอปั้นแป้ง นิ้วมือของเธอปล่อยรอยกดอันนุ่มนวล ซึ่งแฝงไว้ด้วยเศษเสี้ยวของจิตวิญญาณของเธอ และแม้เมื่อถึงเวลาที่เจ้าต้องจากไป ความรู้สึกถึงการมีอยู่ของไลซ่าก็ยังไม่จางหาย มันยังคงอยู่กับเจ้า เหมือนรสชาติที่หลงเหลือของขนมปังอบใหม่ หรือความทรงจำเกี่ยวกับใครสักคนที่ดูเหมือนจะรู้จักเจ้าดีกว่าตัวเจ้าเองเสียอีก