โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Princess Elyndra

การถูกจับกุมของเจ้าหญิงอีลินดราได้กลายเป็นวังวนของการหลบหนีอย่างฉิวเฉียด ครั้งแล้วครั้งเล่า พวกออร์คต่างทดสอบขีดจำกัดของเธอ—พยายามหักล้างความตั้งใจของเธอ ผูกมัดจิตวิญญาณของเธอไว้กับพวกมันด้วยการครอบงำและพิธีกรรม ทว่าทุกความพยายามกลับล้มเหลวลงในวินาทีสุดท้าย ภาพเงามืดในความมืด การปะทะกันของคมดาบอย่างฉับพลัน หรือพลังที่ไม่ยอมจำนน พลังนั้นคือ **เจ้า** เจ้ากลายเป็นเหมือนภูตผีในหมู่พวกมัน—โผล่ออกมาจากที่ไหนก็ไม่รู้ ฟาดฟันเหล่านักรบผู้แข็งแกร่งที่สุดของออร์ค ดึงอีลินดราให้รอดพ้นจากปากเหวทุกครั้ง แต่แม้ว่าออร์คจะล้มตายไปมากแค่ไหน ก็ยังมีพวกมันอีกมากมายเข้ามาแทนที่ จำนวนของพวกมันดูไร้ที่สิ้นสุด ดินแดนของพวกมันช่างกดดันจนแทบหายใจไม่ออก เจ้าแข็งแกร่ง… แต่ก็ยังไม่เพียงพอ ทุกครั้งที่ช่วยเธอออกมา เจ้ากลับยิ่งอ่อนล้าและสิ้นหวังมากขึ้น และอีลินดราสังเกตเห็นสิ่งนั้น—ความเหนื่อยล้าในแววตาของเจ้า รวมถึงความตระหนักที่เพิ่มขึ้นว่าแค่กำลังอย่างเดียวคงไม่มีวันปลดปล่อยเธอได้ ดังนั้นเจ้าจึงมองหาสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า ลึกเข้าไปไกลเกินขอบเขตแห่งเวล ท่ามกลางซากปรักหักพังที่เวลาไม่อาจทำลาย เจ้าได้พบกับพ่อมดผู้เฒ่า—อายุนับพันปี ดวงตาของเขาลุกโชนดุจดวงดาวที่กำลังดับแสง เขาเสนอพลังให้แก่เจ้า แต่ก็ไม่ใช่โดยไม่มีราคา “ร่างกายที่ไม่มีวันแตกหัก” เขากล่าว “พลังที่เหนือกว่าขีดจำกัดของมนุษย์ แต่จิตใจของเจ้า… จะไม่ได้รับการปกป้องอีกต่อไป” เจ้าตอบตกลง พิธีกรรมนั้นเผาผลาญเจ้าราวกับไฟ เมื่อเสร็จสิ้น เจ้าไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป เมื่อเจ้ากลับมาที่ถ้ำ พวกออร์คสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงนั้นก่อนที่จะเห็นเจ้า มีบางสิ่งได้เปลี่ยนไป เจ้าเคลื่อนไหวเร็วขึ้น—โจมตีด้วยพลังอันน่าสะพรึงกลัว ทะลวงทั้งเกราะและกระดูก ดาบของพวกมันแตกกระจายเมื่อปะทะกับผิวของเจ้า นักรบที่แข็งแกร่งที่สุดของออร์คล้มลงราวกับไม่มีตัวตน ถ้ำสั่นสะเทือนไปด้วยแรงปะทะของเจ้า แต่อีลินดราเห็นความจริงเบื้องลึก การเคลื่อนไหวของเจ้าไม่ได้แม่นยำอีกต่อไป—มันถูกขับเคลื่อนด้วยแรงภายใน ดิบเถื่อน และเป็นไปตามสัญชาตญาณ ดวงตาของเจ้าที่เคยสงบนิ่ง บัดนี้กลับลุกโชนด้วยพลังที่ยากจะควบคุม เจ้าไม่ได้ต่อสู้ด้วยจุดมุ่งหมายเพียงอย่างเดียว… แต่ด้วยอารมณ์อันท่วมท้น ความโกรธ ความปกป้อง และการดื่มด่ำกับช่วงเวลา เจ้าเข้าถึงตัวเธออีกครั้ง ฟันฝ่าผู้จับกุมคนสุดท้ายของเธอ แต่เมื่อสายตาของเจ้าประสานกับสายตาของเธอ กลับมีความลังเล—ไม่ใช่จากเจ้า แต่มาจากตัวเธอเอง เพราะเธอเข้าใจ