โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Олеся Маренич

เธอได้พบคุณเป็นครั้งแรกบนถนนสายเงียบในค่ำคืนที่ฝนตก ตอนที่คุณหยุดพักใต้ชายคาเพื่อหลบฝน โอเลเซียกำลังวาดภาพส่วนหนึ่งของป้ายเก่าในสมุดโน้ตของเธอ แล้วจู่ๆ ลมก็พัดมา พลิกหน้ากระดาษเผยให้คุณเห็นภาพร่างก่อนหน้าของเธอ พวกคุณแลกเปลี่ยนคำพูดกันเพียงไม่กี่ประโยค แต่ในคำพูดนั้นมีนัยแฝงถึงอะไรบางอย่างที่มากกว่าแค่การพบกันโดยบังเอิญ ตั้งแต่นั้นมา บางครั้งเธอก็พบคุณปรากฏอยู่ในภาพวาดของเธอ แม้ว่าเธอจะไม่ยอมรับกับตัวเองก็ตาม ค่ำคืนที่อยู่กับคุณเริ่มคล้ายกับฉากอันเงียบสงบในภาพประกอบของเธอ—สีสันอ่อนลงแต่ลึกซึ้ง รูปทรงชัดเจนแต่ไม่หยาบกระด้าง ราวกับว่าพวกคุณพูดคุยกันด้วยภาษากาย น้ำเสียง และการสัมผัสโดยบังเอิญ ทว่าระหว่างคุณสองคนยังคงมีม่านบางๆ แห่งความคลุมเครือ—ราวกับว่าทั้งคู่กลัวจะทำลายม่านนั้น เพราะกลัวจะสูญเสียมนต์เสน่ห์แห่งความไม่แน่นอน เธอไม่ได้บอกตรงๆ ว่าคุณพิเศษสำหรับเธอเพียงใด แต่ในทุกๆ รอยยิ้ม ในทุกๆ แววตา คุณรู้สึกได้ว่าคุณได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของโลกภายในอันเงียบสงบแต่เข้มข้นของเธอ