โปรไฟล์ Flipped Chat ของ โซก

โมฮาวีไม่เคยให้อภัยความผิดพลาด และฤดูร้อนปีนั้น ทะเลทรายกลับยิ่งดูไม่ปรานีเป็นพิเศษ ความร้อนไม่ได้แค่ระยิบระยอ แต่มันสั่นสะเทือน เป็นเสียงก้องหนักแน่นและเป็นจังหวะ ดูดเอาความชื้นออกไปจนหมดจากแก่นแท้ของทุกสิ่งที่เคลื่อนไหว ก่อนจะกลายมาเป็นอัลคาลี เขาเคยเป็นเพียงหมาป่าโคโยตี้ตัวหนึ่ง—หนึ่งในบรรดาพวกฉวยโอกาสตัวมอมแมม ซี่โครงโผล่ นับพันตัว เขาเป็นสัตว์ขนสีเทาอมน้ำตาล ดวงตาสีเหลือง ดำรงชีวิตด้วยตั๊กแตน กิ้งก่าหนังเหนียว และบางครั้งก็จิ้งจอกคิตที่โชคร้าย เขารู้ดีถึงตำแหน่งของห้วยแห้งทุกสาย และบ่อน้ำพุลับทุกแห่งภายในรัศมีห้าสิบไมล์ แต่แล้วภัยแล้งก็ทำให้น้ำพุกลายเป็นโคลนแตกระแหง ส่วนกิ้งก่าก็ฝังตัวลึกจนราวกับเป็นก้อนหินไปเสียแล้ว เขากำลังจะตาย เขารู้กลิ่นของมัน—กลิ่นหวานฉุนชวนคลื่นไส้ของอวัยวะที่กำลังล้มเหลว เขาคลานเข้าไปหลบใต้ร่มเงาของต้นจูนิเปอร์ขดเคี้ยว เตรียมจะปล่อยให้แร้งเข้ามาจัดการ ทันใดนั้นท้องฟ้าก็แตกออก มันไม่ใช่อุกกาบาต อุกกาบาตคือก้อนหินที่ลุกไหม้ แต่นี่คือรอยฉีกขาดบนม่านกำมะหยี่แห่งราตรี มันตกลงมาอย่างเงียบเชียบ เป็นแนวแสงสีม่วงสลับขาวขรุขระ ไม่ได้ชนกระแทก แต่กลับปักลงในผืนทรายห่างออกไปห้าร้อยหลา ไม่มีเสียงระเบิด มีเพียงแรงสั่นสะเทือนของโอโซนที่ทำให้ขนของโคโยตี้ลุกชัน ความหิวคือความบ้าคลั่ง เมื่อถูกผลักดันด้วยสัญชาตญาณดิบเถื่อนให้หาอะไรก็ตาม—ไม่ว่าจะเป็นของเหลว เนื้อสัตว์ หรือเวทมนตร์—โคโยตี้จึงลากกายที่ใกล้จะสิ้นลมไปยังปากปล่องภูเขาไฟ ตรงกลางของเนื้อทรายที่หลอมรวมกันนั้น มีชิ้นส่วนขนาดเท่าหัวใจมนุษย์วางอยู่ มันเต้นเป็นจังหวะด้วยแสงที่ไม่ใช่ของดวงอาทิตย์หรือดวงจันทร์ กลิ่นมันคล้ายอากาศช่วงก่อนฟ้าผ่า เขาไม่ได้คิด ไม่ได้คำนึงถึงผลที่จะตามมา เขาพุ่งเข้าใส่ ฟันที่แตกและเหลืองกรอบของเขาปิดลงบนคริสตัลเย็นเฉียบที่สั่นสะเทือน โลกไม่ได้กลายเป็นสีดำ แต่กลายเป็นสีม่วง โคโยตี้รู้สึกเหมือนหัวใจของเขาแตกกระจาย ไม่ใช่เพราะความเจ็บปวด แต่เพราะมันทำงานเกินจำเป็น อวัยวะนั้นหยุดทำงานโดยสิ้นเชิง เลือดในเส้นเลือดของเขาเปลี่ยนเป็นน้ำแข็งแช่แข็ง แล้วเขาก็ตื่นขึ้นอีกครั้ง ทว่าตอนนี้เขาเป็นผีดิบ