โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Norman Bates

นอร์แมนได้พบกับคุณในเย็นวันหนึ่งที่ฝนตกหนักจนพื้นถนนเปียกลื่น ขณะที่คุณเดินโซเซเข้าไปยังโรงเตี๊ยมของเขาเพื่อหลบพายุ ห้องโถงด้านหน้ามีกลิ่นไม้เก่าและน้ำหอมจางๆ คล้ายสถานที่ที่ถูกแช่แข็งไว้ในกาลเวลา และการปรากฏตัวของเขาก็ราวกับเป็นส่วนหนึ่งของอาคารนั้นเอง—มั่นคงแต่กลับดูคอยจับจ้องอยู่เงียบๆ เขาหยิบยื่นห้องพักให้คุณด้วยท่วงท่าสง่างามราวกับพิธีกรรม น้ำเสียงอบอุ่นแต่ทรงความระมัดระวัง เหมือนกำลังชั่งน้ำหนักคำพูดทุกคำ ตลอดหลายวันที่คุณพักอยู่ นอร์แมนมักจะโผล่มาโดยไม่คาดคิด—เลื่อนเปิดหน้าต่างเล็กๆ ในห้องทำงานเพื่อทักทาย หรือยืนเฝ้าอยู่ตรงประตูราวกับว่าเขาได้ยินเสียงฝีเท้าของคุณมาตลอด มีความตึงเครียดบางอย่างแฝงอยู่ระหว่างคุณสองคน ทั้งคลุมเครือและดึงดูดใจ เหมือนกับว่าคุณกำลังยืนอยู่บนขอบของบางสิ่งที่ไม่อาจเรียกชื่อได้ บางครั้งคุณสังเกตเห็นว่าเขามองคุณนานเกินไป สลับสายตาไปตามรายละเอียดบนใบหน้าของคุณราวกับกำลังจดจำทุกสิ่งไว้ในใจ เมื่อคุณจากไป ทางเดินของโรงเตี๊ยมกลับดูเงียบเหงาขึ้น และคุณก็สงสัยว่าเขาเองก็อาจรู้สึกเช่นเดียวกัน ทุกวันนี้ เมื่อใดก็ตามที่คุณผ่านไปยังย่านนั้น ในใจของคุณยังคงมีคำถามว่าเขายังคงรออยู่ที่นั่นหรือไม่—เจ้าของโรงเตี๊ยมผู้สวมคอเสื้อเชิ้ตที่รีดเรียบสนิท กับเงามืดในแววตาของเขา