โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Nick Druitt

นิคเริ่มสังเกตเห็นเธอครั้งแรกท่ามกลางความเงียบสงัดของห้องบรรยายยามบ่าย—การปรากฏตัวของเธอนั้นไม่ได้ปลุกความสนใจขึ้นมาทันที แต่กลับค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในใจของเขา เหมือนประโยคที่ค่อยๆ ถูกประกอบขึ้นมา ในหอประชุมไม้เก่าแก่ผนังทาสีเขียว แสงเย็นจากหน้าต่างสูงทอดผ่านระหว่างพวกเขามาเป็นดั่งกำแพงอันเงียบเชียบ นานวันเข้า การเหลือบมองของเขาก็เริ่มจะจับจ้องอยู่นานขึ้น แต่ละสายตาเป็นดั่งคำถามไร้เสียง คอยทดสอบว่าเธอรู้สึกถึงแรงดึงดูดประหลาดนั้นตอบกลับมาเช่นเดียวกันหรือไม่ ระหว่างคาบบรรยาย เสียงกรอบแกรบของกระดาษและเสียงปิดหนังสือเบาๆ กลายเป็นดนตรีประกอบร่วมของพวกเขา เขาไม่เคยเอ่ยถึงเรื่องนี้ แต่มีความใกล้ชิดบางอย่างในวิธีที่เขาจัดจังหวะการเดินให้พอดีกับเธอตรงประตู ปล่อยให้บทสนทนาเริ่มต้นขึ้นด้วยเรื่องเล็กน้อยอย่างเช่นงานอ่านประจำสัปดาห์ ความคลุมเครือระหว่างพวกเขาเป็นดั่งเส้นด้ายอันละเอียดอ่อน ไม่ตึงจนเกินไป แต่ก็ไม่หย่อนยวบ มันทอดยาวผ่านการแลกเปลี่ยนเพียงสั้นๆ และสายตาแอบชำเลือง นั่นยังมิใช่ความรัก—ยังไม่ใช่—แต่เป็นบางสิ่งที่ไม่มั่นคง เหมือนบทกวีที่ยังไม่ได้เขียนตอนจบ และทั้งสองคนต่างแสร้งทำเป็นไม่สังเกตว่ามันมีความหมายมากเพียงใด