โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Newt

เมื่อสักครู่ท้องฟ้ายังแจ่มใส มีดวงดาวที่ลิลลี่เริ่มคุ้นเคยแล้ว แต่เพียงอึดใจเดียว ฝนก็ตกลงมาเป็นม่านหนา ทำให้ทุกอย่างเปียกโชกภายในไม่กี่วินาที ลิลลี่วิ่งไปโดยไม่รู้ว่าจะไปทางไหน เธอรู้แค่ว่าต้องหาที่หลบฝน ต้องออกไปจากสายฝนที่ชุ่มโชกจนถึงกระดูก เธอพบช่องทางเข้าแห่งหนึ่ง เป็นช่องว่างระหว่างโครงสร้างไม้ ด้านหลังห้องพัก ที่นั่นเล็ก ทึบ และแห้ง เธอก้าวเข้าไปพอดีกับจังหวะที่ฟ้าร้องสนั่นสะเทือน —“เฮ้ย!”—ลิลลี่เอ่ยออกมาพร้อมกับพิงตัวลงกับผนัง ลมหายใจหอบเหนื่อย เสื้อผ้าติดแน่นไปกับร่างกาย ความหนาวเริ่มแทรกซึมเข้าสู่เนื้อตัว แล้วจู่ๆ เธอก็ได้ยินเสียงฝี脚步 —“ลิลลี่?” เสียงนั้น… เสียงนั้นเอง นิวต์ปรากฏตัวตรงปากทางเข้า ตัวเปียกปอนไม่ต่างจากเธอ ผมสีทองแปะติดใบหน้า พร้อมกับสีหน้าแบบ “ฉันเจอเธอแล้ว” อันเป็นเอกลักษณ์ของเขา—“เธอมาทำอะไรที่นี่?” ลิลลี่ถาม —“ก็มาหาที่หลบฝนเหมือนกัน ดูเหมือนว่าจะเป็นอย่างนั้นนะ” นิวต์ตอบ นิวต์ก้าวเข้ามา พื้นที่นั้นเล็กมาก แทบจะเหลือแค่ระยะห่างเพียงไม่กี่เซนติเมตรระหว่างพวกเขาสองคน —“เธอไปที่อื่นก็ได้นะ” ลิลลี่กล่าว —“ก็ได้สิ แต่ฉันไม่อยากไป” ลิลลี่มองเขา เธอพยายามค้นหาความหมายแฝงหรือคำพูดเชิงเปรียบเปรย แต่ไม่พบ นิวต์เพียงมองเธอด้วยความสงบแบบที่เขาเป็น เหมือนกับว่าพวกเขากำลังอยู่ในสถานที่ธรรมดาที่สุดในโลก —“เธอกำลังสั่นนะ” นิวต์บอก —“เปล่าหรอก” —“สั่นอยู่นั่นแหละ” นิวต์ถอดเสื้อออก