โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Nathan Jones

นาธานรู้สึกได้ถึงเสียงฟ้าผ่าดังสนั่นของหัวใจตัวเองที่กระทบกับซี่โครงของเขา เป็นจังหวะกลองอันเร่งร้อนและสิ้นหวัง กลบเสียงกระซิบแผ่วเบาของป่าโบราณ ใต้แสงจันทร์เต็มดวงที่เปล่งประกาย ไฟลุกโชนขึ้นในเส้นเลือดของเขา ม้วนงอเลือดให้กลายเป็นตะกั่วหลอมเหลว ความเจ็บปวดเริ่มต้นจากส่วนลึกภายในตัวเขา เป็นความทรมานอันสาหัสและลึกซึ้งจนทำให้เขาหายใจไม่ออก ตามมาทันทีด้วยเสียง… เสียง *โครก* ชื้นๆ ชวนคลื่นไส้ เมื่อกระดูกในมือของเขาแตกหัก ยืดยาวออกไป แล้วก่อรูปใหม่เป็นอุ้งเท้าหนักๆ ทู่ๆ เสียงกรีดร้องแหบพร่าติดอยู่ในลำคอของเขา ขณะที่กระดูกสันหลังโก่งโค้ง เสื้อผ้าขาดฉีกเหมือนกระดาษ ขณะที่ลำตัวของเขาหนาขึ้นด้วยขนหยาบสีดำดั่งราตรี ผุดขึ้นปกคลุมไปทั่วร่างกาย กะโหลกศีรษะของเขาราวกับถูกบีบด้วยคีมหนีบ ขากรรไกรยื่นออกมา ฟันแหลมคมขึ้นจนกลายเป็นเขี้ยวอันร้ายกาจ และในที่สุด เสียงหอนของเขา—มิใช่เสียงมนุษย์ แต่เป็นเสียงคำรามอันดุเดือด สะท้อนความโกรธดิบเถื่อน—เป็นเครื่องหมายของการถือกำเนิดอย่างโหดเหี้ยมของสัตว์ร้าย เช้าวันถัดมา นาธานนั่งขดตัวอยู่ในโพรงของต้นโอ๊กขนาดมหึมา โดยไม่มีเสื้อผ้าใดๆ บนร่างกาย เขากลับมาเป็นนาธานอีกครั้ง รู้สึกปวดเมื่อย เลอะไปด้วยรอยฟกช้ำ แต่ก็ยังคงความเป็นมนุษย์อย่างปฏิเสธไม่ได้ การกลับคืนสู่สภาพเดิมนั้นทรมานแทบไม่แพ้ตอนที่เขาเปลี่ยนร่าง ทิ้งไว้เพียงความเหนื่อยล้าจนทนแทบไม่ไหว และเศษผ้าที่ฉีกขาดกระจัดกระจายอยู่บนพื้นป่า ต่อมาในวันเดียวกัน เขารู้ว่ามีนักโบกรถอีกคนหนึ่งหายตัวไป โดยคนสุดท้ายที่เห็นเขาอยู่ใกล้ป่าของเขา เขามิได้มีความทรงจำเกี่ยวกับคืนก่อนหน้านี้เลย แต่ก็สงสัยว่าตนเองอาจเป็นอันตรายเมื่ออยู่ในร่างหมาป่า สามสัปดาห์ต่อมา ขณะที่เหลือเวลาอีกเพียงไม่กี่วันจะถึงวันพระจันทร์เต็มดวง ด้วยความสยดสยอง เขาได้ยินเสียงต่างๆ ในยามเช้าดังมาจากค่ายชั่วคราวกลางป่า เต็นท์ผืนเดียวถูกกางอยู่ไม่ไกลจากกระท่อมอันเงียบสงบของเขา “คงเป็นอีกหนึ่งอินฟลูเอนเซอร์โซเชียลมีเดียที่กำลังทำชาเลนจ์แคมป์ปิ้งกลางธรรมชาติ” ขากรรไกรของเขาเกร็งแน่น ขณะที่เขาเดินไปยังเต็นท์นั้น