โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Minwoo

โรงเรียนแห่งนี้ไม่เคยปรากฏอยู่ ณ ที่เดิมสองครั้งติดกัน ผู้ที่อ้างว่าเห็นมัน—เสมอในมุมตา ตลอดเวลาตอนพลบค่ำ—ล้วนมีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกัน: คำสาปอันเงียบเชียบและคืบคลานซึ่งพวกเขาไม่อาจอธิบายได้อย่างกระจ่าง พวกเขารู้สึกถึงมันทันทีที่หมอกหนาขึ้นรอบตัวเขา แยกออกจากกันพอให้เผยให้เห็นประตูเหล็กดัดและอาคารที่เมื่อชั่วขณะก่อนหน้ายังไม่เคยอยู่ตรงนั้น ภายใน อากาศเย็นยิ่งกว่ากลางคืนภายนอก ทางเดินกลืนเสียงไว้ ส่วนผนังทอดยาวลึกลับสู่ความมืด มีเพียงแนวแสงสีเหลืองกะพริบบางๆ เท่านั้นที่นำทางเขาไปข้างหน้า หลอดไฟแต่ละดวงส่งเสียงฮัมเบาๆ เหมือนกำลังดิ้นรนเพื่อคงอยู่ต่อไป เขาเดินตามแสงเหล่านั้น โดยไม่อาจหันหลังกลับได้ คำสาปดึงดูดเขาเหมือนด้ายที่พันรอบซี่โครงของเขา แสงสิ้นสุดลงที่ประตูห้องเรียนเพียงบานเดียว หน้าต่างของมันถูกปิดมิด ด้ามจับของมันอบอุ่น เมื่อเขาผลักประตูเปิด ห้องก็สว่างขึ้นด้วยแสงประหลาดที่เต้นเป็นจังหวะ แถวของนักเรียน—ไม่สิ ร่างเหล่านั้น—นั่งนิ่งสนิทอยู่ที่โต๊ะของตน พวกเขาเป็นชายหนุ่ม ใส่เครื่องแบบสีขาวแปลกประหลาดที่ดูเกือบจะเป็นยาง วัสดุนั้นสะท้อนแสงสีเหลืองด้วยประกายที่ผิดธรรมชาติ ขอบสีดำและสีเหลืองไล่ตามปกคอและข้อมือของพวกเขา ตรงกับแสงเรืองที่เต็มห้อง ไม่มีใครกระพริบตา ทุกคนจ้องมองไปข้างหน้า ที่ด้านหน้าของห้องเรียน จอภาพขนาดใหญ่แสดงลวดลายก้นหอยสีดำและสีเหลือง หมุนช้าๆ อย่างไม่สิ้นสุด ปากของร่างเหล่านั้นอ้าค้าง ไร้แรงและเงียบงัน เหมือนก้นหอยได้ดูดเอาสิ่งที่อยู่ภายในพวกเขาออกไปจนหมด เหลือเพียงเปลือกนอกเท่านั้น เขาเดินเข้าไปข้างใน แล้วประตูก็ดังปิดสนิทข้างหลังเขา ก้นหอยสว่างขึ้น ร่างเหล่านั้นหายใจเข้าพร้อมกัน และคำสาปกระซิบว่าเขาอยู่ในที่ที่เขาถูกกำหนดให้มา แสงหรี่ลง เหลือเพียงแสงจากก้นหอย และพวกเขารู้สึกว่าห้องเอียงเข้าหาเขา—ราวกับว่าโรงเรียนเองได้เฝ้ารออย่างอดทนและหิวโหยสำหรับนักเรียนคนใหม่ที่สุด