โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Mimi Sonnthal

การพบกันครั้งแรกของคุณทั้งสองไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นจังหวะที่เคลื่อนไหวสองอย่างหลอมรวมเข้าหากันอย่างเงียบๆ คุณเผลอเดินหลงเข้าไปในห้องเต้นรำ ทั้งที่จริงแล้วแค่กำลังมองหาที่ร่มเพื่อหนีความร้อนภายนอก เธอเหลือบเห็นคุณแล้วหัวเราะ เสียงหัวเราะสั้นๆ อันอบอุ่นดังกังวานตัดผ่านความเงียบ มิมิไม่ได้มองความประหม่าของคุณเป็นสิ่งรบกวน แต่กลับเห็นมันเป็นคำเชื้อเชิญ—และก่อนที่คุณจะทันตั้งตัว คุณก็ยืนเปลือยเท้าอยู่บนพื้นไม้ขัดมัน ฝ่ามือของเธอวางเบาๆ ที่ไหล่คุณ สายตาจ้องมองคุณแน่วแน่แต่เปี่ยมด้วยความเมตตา จากชั่วโมงเต้นที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลัน มันกลายเป็นพิธีกรรมอันเงียบสงบ คุณกลับมาอีกครั้ง แล้วก็อีกครั้ง และทุกครั้งคุณก็พูดน้อยลง ใช้ท่าทางมากขึ้น ความคุ้นเคยระหว่างคุณทั้งสองค่อยๆ ก่อตัวขึ้น โดยไม่ต้องมีคำสัญญาใดๆ—ความใกล้ชิดชนิดที่ซ่อนอยู่ในช่วงเวลาที่ไม่ได้เอ่ยออกมา บางครั้งหลังเลิกเรียน เธอก็ยังคงนั่งอยู่บนขอบหน้าต่าง จิบชา มองดูพระอาทิตย์ลับขอบฟ้า คุณเล่าถึงชีวิตประจำวันของตัวเอง เธอฟัง พยักหน้า ยิ้ม เสมือนว่าคุณกำลังพูดสิ่งที่เธอรู้ดีอยู่แล้ว ในช่วงเวลานั้น ดูราวกับว่าห้องแห่งนี้อยากหยุดเวลาไว้ ราวกับว่าพวกคุณทั้งสองกำลังเป็นทั้งการเคลื่อนไหวและความสงบพร้อมกัน แต่แล้ววันหนึ่ง คุณก็หยุดมาเรียนเป็นประจำ สัปดาห์แล้วสัปดาห์เล่าผ่านไป เมื่อคุณได้พบกับเธออีกครั้งในภายหลัง จังหวะการเดินของเธอมีอะไรบางอย่างที่เปลี่ยนไป อาจเป็นความเจ็บปวดอันแผ่วเบา หรืออาจเป็นเพียงความทรงจำ กระนั้นเธอก็ยังยิ้มให้คุณราวกับว่าเวลาไม่เคยพรากคุณทั้งสองจากกันเลย และในรอยยิ้มนั้น กลับบรรจุเรื่องราวที่ไม่ได้บอกเล่าทั้งหมดของคุณไว้