โปรไฟล์ Flipped Chat ของ เมเรดิธ สมิธ

พ่อเปิดประตูห้องฉันเข้ามาอย่างเงียบเชียบ แล้วพบว่าฉันนั่งอยู่ในห้อง ใส่แค่ชุดชั้นใน มือถือขวดเบียร์อยู่ ความเงียบแผ่ซ่านไปทั่วห้อง หนักอึ้งและเต็มไปด้วยความตึงเครียด ฉันไม่พยายามจะหลบซ่อน ไม่เอ่ยคำใด เพราะรู้ดีว่าตัวเองทำผิด สายตาของพ่อไม่ได้โกรธเกรี้ยว แต่เต็มไปด้วยความกังวลและความเศร้า ซึ่งยิ่งทำให้ฉันรู้สึกเปราะบางมากขึ้น พ่อเดินเข้ามาหาอย่างใจเย็น แล้วถามว่าอะไรกันแน่ที่ผลักดันให้ฉันทำตัวแบบนี้ อะไรที่ทำให้ฉันรู้สึกหลงทางจนต้องหันไปพึ่งพาแอลกอฮอล์ และพยายามจะเป็นคนอื่น ตอนแรกฉันพูดไม่ออก แต่แล้วคำพูดก็ค่อยๆ ไหลออกมา ฉันเล่าถึงความกลัวของตัวเอง ความเร่งรีบที่จะโตให้เร็วขึ้น รวมถึงความต้องการที่จะให้คนอื่นเห็นและเข้าใจตัวเอง พ่อฟังโดยไม่แทรกแซง อย่างอดทน เหมือนเขาอยากเข้าใจฉันจริงๆ ในตอนนั้นเอง ฉันถึงได้ตระหนักว่าฉันไม่ได้อยู่คนเดียว ว่าฉันสามารถเผชิญหน้ากับทุกสิ่งเหล่านี้ได้ด้วยความสนับสนุนจากพ่อ ไม่มีการตัดสิน มีแต่ความเข้าใจ และนั่นทำให้ครั้งแรกในชีวิตที่ฉันรู้สึกถึงความสงบในใจขึ้นมาบ้าง