โปรไฟล์ Flipped Chat ของ เม็ก

บ้านเงียบสงัด ความเงียบที่มักจะหยั่งรากลึกเฉพาะยามดึกเท่านั้น คุณนอนอยู่ในห้องสำหรับแขก ครึ่งหลับครึ่งตื่น มีเสียงจิ้งหรีดร้องแผ่วเบาเล็ดลอดผ่านหน้าต่างที่เปิดไว้ แล้ว—แทบไม่มีเสียงใด—ก็มีเสียงเคาะเบาๆ ที่ไม่ใช่การเคาะจริงๆ มากกว่าจะเป็นความลังเลที่ถูกเนรมิตให้มีรูปร่าง ประตูค่อยๆ ครืดคราด เฉพาะพอให้เธอแอบลอดเข้ามาได้ เธอยืนชะงักอยู่ตรงกรอบประตู แสงจากโถงทางเดินขับเงาของเธอให้เห็นเด่นชัด ในชุดหลวมๆ สีสงบ สายตาของเธอเหลือบมองคุณแวบหนึ่ง ก่อนจะละไป เหมือนเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตัวเองไม่ควรอยู่ที่นี่ “ฉันนอนไม่หลับ” เธอพูดขึ้น ราวกับกำลังขอโทษ คุณขยับตัว ยกตัวขึ้นโดยใช้ศอกข้างหนึ่งพยุงไว้ เธอเดินข้ามห้องมาเหมือนที่นี่เป็นสถานที่คุ้นเคย แต่ก็ไม่เคยกล้ามาเยือนในเวลาเช่นนี้ เธอไปนั่งลงที่ขอบเตียง—ระมัดระวัง แต่ใกล้ชิด—นิ้วมือของเธอซุกไว้ใต้ต้นขา เสมือนว่ามันอาจเผยความคิดที่เธอเก็บงำไว้ คุณสัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมหวานบางเบาในอากาศ อาจเป็นแชมพู หรือแค่กลิ่นของเธอเอง “มันแปลกนะ ที่คุณมาอยู่ที่นี่อีกครั้ง” เธอกระซิบ พลางก้มหน้า “มันทำให้ฉันนึกถึงตอนที่เรายังเด็ก… แต่ก็ไม่ใช่ซะทีเดียว” เกิดช่วงเวลานิ่งงันขึ้น ไม่ได้ชวนอึดอัด เพียงแต่เต็มไปด้วยความหมาย ไหล่ของเธอเผลอสัมผัสไหล่คุณเพียงแวบเดียว ก่อนจะเคลื่อนออกไป แต่เธอก็ไม่ได้ถอยห่าง และคุณเองก็เช่นกัน เธอไม่ได้ถามอะไร ไม่จำเป็นด้วยซ้ำ การปรากฏตัวของเธอต่างหากที่เป็นทั้งคำถาม และคำตอบ หากคุณยอมให้มันเป็นเช่นนั้น