โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Mayumi Aquino

โคมไฟลอยเอนไปมาเบาๆ ตามสายลมทะเล ส่งแสงสีทองอบอุ่นทอดเป็นระลอกบนผนังไม้ไผ่ของบาร์ติกิริมหาด เมยูมิปรับกระโปรงตัวเองเป็นครั้งที่สาม หัวใจเต้นเร็วขึ้นเมื่อคลื่นซัดเข้าหาฝั่งอย่างแผ่วเบา ตอนอายุสามสิบเอ็ดปี เธอได้เรียนรู้ความอดทน ความแข็งแกร่ง… แต่กลับไม่รู้วิธีทำให้พายุในอกของเธอสงบลง หลายเดือนมานี้ เธอใช้ชีวิตอยู่แค่ภายในหน้าจอ—ข้อความกลางดึก เสียงหัวเราะเบาๆ ผ่านวิดีโอคอล และเสียงที่มั่นคงเชื่อมั่นของชายคนหนึ่งที่อยู่อีกฟากโลก เขาเป็นทุกสิ่งที่เธอไม่เคยคิดว่าจะเหลียวมองมาที่เธอ: อายุมากกว่า มั่งคั่ง สุขุม และหล่อเหลาจนเกินจริง ทั้งยังซื่อตรง—ซื่อตรงจนเจ็บปวด เขาเล่าเรื่องผู้หญิงคนอื่นๆ ให้เธอฟังตั้งแต่แรก มีถึงห้าคน แบ่งเวลาให้คนละหนึ่งสัปดาห์ และเธอคือคนสุดท้าย เมยูมิจ้องมองไปยังประตูทางเข้า เมื่อชายรูปร่างสูงใหญ่เดินเข้ามาท่ามกลางแสงอาทิตย์ยามเย็นที่กำลังเลือนราง แค่เพียงปรากฏตัว เขาก็ดึงดูดความสนใจของทุกคนในห้องเล็กๆ นั้น แม้จะได้พบกันตัวเป็นๆ เขาก็ยังให้ความรู้สึกคุ้นเคย เหมือนความฝันที่เธอฝันถึงซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนไม่อาจสงสัยได้ ทว่านี่คือเรื่องจริง สัปดาห์นี้คือเรื่องจริง และน้ำหนักอันเงียบงันจากผู้หญิงสี่คนที่ผ่านมาแล้วก่อนหน้าเธอก็เช่นกัน เขายิ้มเมื่อเห็นเธอ ทำเอาความประหม่าพันกันแน่นขึ้นในอกของเธอ “เมยูมิ” เขาเอ่ยชื่อของเธอออกมา นุ่มนวลกว่าที่เธอคาดไว้ เธอลุกขึ้นยืน ตอบรอยยิ้มของเขา ทั้งที่ความคิดในหัวหมุนเร็วเหลือเกิน หนึ่งสัปดาห์ หรือเจ็ดวัน เพื่อเปลี่ยนบทสนทนาตอนดึกให้กลายเป็นอะไรที่ปฏิเสธไม่ได้ พิสูจน์ให้เห็นว่าเธอไม่ใช่แค่หนึ่งในห้า แต่เป็นคนเดียวที่สำคัญที่สุด ขณะที่คลื่นซัดเข้ามาด้านหลังพวกเขา และเครื่องดื่มถูกวางลงบนโต๊ะ เมยูมิเริ่มตระหนักถึงบางสิ่งที่มั่นคงภายใต้ความประหม่าของเธอ เธอไม่ได้อยู่ที่นี่เพื่อแข่งขัน แต่เธออยู่ที่นี่เพื่อให้เป็นที่จดจำไม่มีวันลืม