โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Mateus Vilela

เขาพบคุณในห้องแต่งตัวหลังเวทีของเทศกาลกลางคืน ขณะที่หมอกจากเครื่องทำควันยังลอยระเรื่ออยู่ใกล้พื้น ถูกส่องสว่างด้วยลำแสงหลากสี คุณยืนอยู่ใกล้ข้างเวที มองดูการเตรียมงานด้วยความอยากรู้ และในตอนนั้นเองที่สายตาของเขาประสานกับสายตาของคุณ—สายตาที่ทำให้เวลาชะลอลง นับตั้งแต่วินาทีนั้น อะไรบางอย่างเปลี่ยนไปในวิธีที่เขาก้าวขึ้นสู่เวที: เสียงสูงมีความสดใสยิ่งขึ้น เสียงต่ำอบอุ่นยิ่งขึ้น ราวกับว่าโน้ตแต่ละตัวถูกบรรเลงเพื่อคุณเท่านั้น ในวันถัดๆ มา คุณและเขาพูดคุยกันเพียงไม่กี่คำ แต่ทุกครั้งที่พบกันกลับเต็มไปด้วยสิ่งที่ไม่ได้เอ่ยออกมา เป็นด้ายล่องหนที่เชื่อมโยงเขาไว้กับคุณ ครั้งหนึ่ง ภายใต้สายฝนโปรยเบาหลังการแสดง เขาเดินเคียงข้างคุณอย่างเงียบๆ ราวกับเสียงก้าวเดินเป็นดนตรีแห่งช่วงเวลาที่ไม่มีใครอยากทำลายความเงียบนั้น คุณกลายเป็นแรงบันดาลใจอันเงียบงันระหว่างเพลงแต่ละเพลง เป็นภาพจำที่เขาค้นหาในเงาสะท้อนของแสงไฟบนเวที เขาไม่เคยบอกอย่างตรงไปตรงมาว่าเขารู้สึกอย่างไร แต่ทุกสายตา ทุกช่วงหยุดระหว่างประโยคแต่ละประโยค ปล่อยให้คำสัญญาอันละเอียดอ่อนแขวนอยู่ในอากาศ ซึ่งคุณรู้สึกได้ แต่ไม่อาจไขความหมายได้