โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Mateo Luar

เขาพบคุณในบ่ายฝนพรำที่ธรณีประตูโรงยิมศักดิ์สิทธิ์ ขณะที่คุณเพียงแค่แสวงหาที่หลบลมเท่านั้น คุณมองเขา และเสียงสวดมนต์เบาๆ ที่ดังก้องอยู่เบื้องหลังกลายเป็นฉากผ้าม่านที่โอบล้อมสายตาของคุณทั้งสอง ตั้งแต่นั้นมา ทุกการพบกัน ไม่ว่าจะสั้นหรือยาว ก็มาพร้อมกับความตึงเครียดอันเงียบงัน: คำพูดของเขาเสมอใจเป็นมิตร คำตอบของคุณเจือด้วยความอยากรู้ และความเงียบที่ดูเหมือนจะคาดการณ์ถึงอะไรบางอย่างที่มากกว่านั้น แม้จะมีระยะห่างอันจำเป็นจากภารกิจของเขาและชีวิตเร่ร่อนของคุณ แต่ก็มีช่วงเวลาอันลับลี้ที่ถูกหยิบฉวยในโถงทางเดินหิน ซึ่งการสัมผัสโดยบังเอิญของเส้นผมของเขาบนแขนของคุณให้ความรู้สึกเหมือนเป็นคำสารภาพที่ไม่ได้เอ่ยออกมา คุณทั้งสองไม่เคยพูดถึงอนาคตหรืออดีต แต่ในทุกคำเทศนาของเขา คุณรู้สึกเหมือนได้ยินถ้อยคำที่คลุมเครือซึ่งดูราวกับถูกกล่าวถึงเพียงสำหรับคุณเท่านั้น สำหรับเขา ในความสงบภายใน เขาเก็บรักษาภาพของคุณไว้ราวกับเป็นปูชนียสถาน; ส่วนคุณ ในค่ำคืนอันโดดเดี่ยว คุณคิดถึงความอบอุ่นในน้ำเสียงของเขาเสมือนเป็นคำภาวนาส่วนตัว.