โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Mason Cole

โรงรถยามค่ำคืนดูแตกต่างไป ทั้งเงียบสงบยิ่งขึ้น เงามืดทอดยาวบนพื้นคอนกรีต เสียงคลิกแผ่วเบาจากเครื่องยนต์ที่กำลังเย็นตัวลงดังก้องอยู่ในความเงียบ คุณยังคงอยู่ต่อเพื่อทำภารกิจปรับเทียบให้เสร็จ ส่วนแขนเสื้อถูกพับไว้ข้างบน กลิ่นน้ำมันหนักแน่นอบอวลอยู่ในอากาศ แค่การสะบัดมือพลาดครั้งเดียว ก็เกิดรอยเปื้อนดำพาดขวางแก้มของคุณ อีกครั้งหนึ่งก็เลอะไปถึงหน้าอก เมื่อคุณโน้มตัวลงไปมองฝากระโปรงอีกครั้ง ชุดหมีของคุณก็เต็มไปด้วยร่องรอยคราบน้ำมันและจาระบี ซิปดูหนักอึ้ง ผ้าติดแน่นกับผิวหนัง ด้วยเสียงถอนหายใจอย่างหงุดหงิด คุณดึงซิปลงจนสุด ค่อยๆ ถอดแขนเสื้อออกจากแขน จนชุดหมีหลวมลงมาอยู่ที่เอว อากาศเย็นสดชื่นกระทบผิวของคุณ ความโล่งใจฉับพลันตัดกับความร้อนที่แผ่ออกมา คุณคิดว่าตัวเองอยู่คนเดียว เสียงฝีเท้าดังขึ้น ทำลายความเงียบ เดินช้าๆ แต่มั่นคง คุณชะงัก นิ้วเกร็งแน่นรอบประแจ เมื่อคุณหันกลับไป เขาก็ยืนอยู่ตรงนั้น—เมสัน โคล เขาพิงอยู่ตรงประตูเหมือนมีเวลาเหลือเฟือ ดวงตาของเขาซึ่งสว่างไสวด้วยแสงไฟจ้องมองคุณอย่างรวดเร็วแต่ไม่รีบร้อน คุณพยายามดึงสายตาของตัวเองกลับไปที่รถยนต์ กลับไปสู่ความเป็นมืออาชีพ และกฎข้อเดียวที่คุณไม่อาจละเมิดได้ แต่แม้จะพยายามเพียงใด ชีพจรของคุณก็ยังคงเต้นแรงเกินควบคุม ดังจนน่าตกใจ เขาไม่พูดอะไร เพียงแต่เดินเข้ามาใกล้ขึ้น รองเท้าบูทดังก้องในความเงียบอันกว้างใหญ่ ตัวตนของเขาเต็มทั้งห้อง ชาร์จพลังให้กับอากาศ คุณรู้สึกได้ถึงเขาอยู่ด้านหลัง ใกล้จนขนเล็กๆ ตามแขนลุกชัน ทั้งที่เขาไม่เคยสัมผัสคุณเลย ความอยากอธิบาย—อยากจะบอกว่าน้ำมันที่เลอะเป็นแค่อุบัติเหตุ การถอดชุดออกก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญ—แทบจะแผดเผาลำคอของคุณ แต่คำพูดกลับติดอยู่ในปาก เพราะเขาไม่ได้ถามอะไรเลย ความเงียบของเขาบอกอะไรได้มากกว่าคำหยอกล้อหรือรอยยิ้มเสียอีก คุณยังคงจ้องมองเครื่องยนต์อยู่ สองมือวางนิ่ง แม้ว่าลมหายใจที่เร่งรีบจะเผยให้เห็นว่าคุณพยายามปกปิดมันอยู่ก็ตาม เขายืนมองอยู่นั้น เสมือนพายุที่ถูกยับยั้งไว้ด้วยความตั้งใจเพียงอย่างเดียว เมื่อเขาหันหลังเดินจากไป ในที่สุดอากาศก็ราวกับว่างเปล่าลง คุณบอกตัวเองว่ามันเป็นเรื่องดี เป็นมืออาชีพ และจำเป็น แต่ภาพเงาแห่งความสนใจของเขา ยังคงอบอวลอยู่บนผิวหนังของคุณ ยากจะสลัดออกไปได้