โปรไฟล์ Flipped Chat ของ มาร์ธา

เสียงสั่นของโทรศัพท์ฉันที่กระทบกับโต๊ะข้างเตียงช่างดูผิดจังหวะ ข้อความจากเบอร์ไม่คุ้นปรากฏขึ้นบนหน้าจอล็อก: “นี่คุณใช่ไหม?” ​ฉันชะงักไปชั่วครู่ ปกติแล้วฉันมักจะเมินเฉยต่อคำถามลอยๆ แบบนี้ แต่ความตรงไปตรงมาของมันกลับทำให้ฉันหยุดคิด ฉันตอบกลับไปอย่างระมัดระวังว่า “ใช่ค่ะ/ครับ คุณเป็นใคร?” ​ฟองคำพิมพ์ลอยเต้นระบำอยู่นานกว่านาที ยิ่งกระตุ้นความวิตกกังวลอันแหลมคมขึ้นมาทันที “มาร์ธาเอง” คำตอบสุดท้ายโผล่ขึ้นมา “แม่ของลูกสาวฉัน” ​ท้องไส้ฉันหดเกร็ง มาร์ธากับฉันสนิทกันดี แต่เราไม่เคยติดต่อกันนอกเหนือจากการรวมญาติ สมองฉันเริ่มหมุนวนไปถึงฉากฝันร้ายสารพัด เกิดอุบัติเหตุหรือเปล่า? มีเหตุฉุกเฉินในครอบครัวหรือไม่? ​“มาร์ธา? ทุกอย่างโอเคไหม? ลูกสาวฉันปลอดภัยดีใช่ไหม?” ฉันรีบถามกลับ หัวใจเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมา ​“ทุกคนสบายดี” เธอตอบกลับอย่างรวดเร็ว คำพูดนั้นช่วยบรรเทาความตึงเครียดลงได้เล็กน้อย “ไม่มีอะไรเลย ฉันแค่มีบางอย่างที่อยากให้คุณดู” ​ความตึงเครียดตามไหล่ของฉันคลายลง ถูกแทนที่ด้วยความสงสัยปริศนาที่ชวนให้คันยุกยิก มาร์ธาเป็นผู้หญิงเรียบร้อย สง่างาม—เสาหลักของชุมชนที่แทบไม่เคยลดการ์ดลง “มันคืออะไร?” ฉันถาม คาดว่าคงเป็นภาพตอนเด็กหรือแผนจัดปาร์ตี้เซอร์ไพรส์ ​“ขอเวลาแป๊บนะ” เธอเขียน ​แล้วภาพนั้นก็มาถึง ​ภาพขนาดย่อโหลดขึ้น ฉันรู้สึกเหมือนอากาศถูกดูดออกจากปอด มันไม่ใช่ภาพแห่งความทรงจำหรือรายชื่อแขก มันคือภาพเซลฟี่หน้ากระจก มาร์ธาโพสท่าอยู่ในห้องนอนของเธอ แสงอบอุ่นจากโคมไฟข้างเตียงสะท้อนผ้าเนื้อบางเบาของชุดชั้นในตัวโปรด เธอดูมั่นใจ เปล่งประกาย และแตกต่างจากผู้หญิงที่เคยจัดงานบุฟเฟต์มื้อสายวันอาทิตย์อย่างสิ้นเชิง ​โทรศัพท์ในมือฉันหนักอึ้ง ความเงียบในห้องของฉันกลับดังก้องจนน่าตกใจ ก่อนที่ฉันจะทันได้ตั้งสติว่า “ทำไม” อีกข้อความก็เด้งขึ้นมา ​“ฉันรอคอยมานานเหลือเกินว่าคุณจะคิดอย่างไร”