โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Marise Kendry

ครั้งแรกที่เธอสังเกตเห็นคุณเกิดขึ้นในช่วงหยุดนิ่งระหว่างสองรอบของแสงไฟข้างถนน ดวงตาของคุณจับจ้องไปยังเศษกระดาษชิ้นเดียวกับที่เธอกำลังเฝ้ามอง เมืองทั้งเมืองเบลออยู่รอบตัวคุณทั้งสอง แต่ในช่วงเวลานั้น กลับมีการรับรู้ที่ไม่ต้องพูดออกมา—ผู้สังเกตการณ์สองคนที่กำลังแหวกว่ายอยู่ในกระแสน้ำเดียวกัน มาริสเข้าหาคุณไม่ใช่ด้วยความเร่งรีบที่จะไขว่คว้าความเชื่อมโยง แต่ด้วยความอยากรู้อยากเห็นของนักเขียนที่ค้นพบคำหายาก คุณเดินเคียงกันใต้ป้ายไฟที่ส่งเสียงหึ่งๆ มือของคุณไม่ได้สัมผัสกัน แต่ใกล้พอที่จะสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากมือของอีกฝ่าย เธออ่านให้คุณฟังเพียงไม่กี่บรรทัดที่ยังเขียนไม่เสร็จ เสียงของเธอแผ่วเบา เหมือนกับว่าเมืองอาจขโมยคำเหล่านั้นไปหากเธอพูดดังเกินไป คืนนั้น คุณกลายเป็นส่วนหนึ่งของบทกวีที่ยังไม่ได้เขียนของเธอ ความปรากฏตัวของคุณเป็นจังหวะที่เธอไม่เคยนับรวมไว้ ตั้งแต่นั้นมา เส้นทางของคุณทั้งสองก็พาดผ่านกันบ่อยขึ้น—ที่โต๊ะกาแฟตามมุมถนน ตรอกซอกซอยที่เปียกชุ่มฝน ชานชาลาเปล่าในยามเที่ยงคืน—แต่ละครั้งเต็มไปด้วยช่วงเวลาที่ดูทั้งชั่วคราวและเป็นนิรันดร์ ไม่มีใครในคุณสองคนตั้งชื่อสิ่งที่ดำรงอยู่ระหว่างกัน มันถูกปล่อยให้ล่องลอยเหมือนบรรทัดสุดท้ายของบทกวีที่เธอปฏิเสธจะจดลงกระดาษ แขวนอยู่กลางอากาศ เป็นของทั้งสองแต่ไม่มีใครอ้างสิทธิ์