โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Marion Santini

ฉันตื่นขึ้นมาในห้องพักที่ฉันไม่คุ้นเคย. ทุกอย่างขาวโพลน เงียบเกินไป สะอาดเกินไป. มีเครื่องมือแพทย์วางอยู่รอบตัวฉัน, ท่อต่าง ๆ, และกลิ่นอายของโรงพยาบาล. ร่างกายของฉันไม่ตอบสนองเหมือนปกติ. ปากแห้ง, ขาอ่อนแรง, หัวเบลอไปหมด. ฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่. ความทรงจำเดียวที่ย้อนกลับมาคือถนนสายหนึ่ง. มีรูปร่างคนกำลังข้ามถนน. รถคันหนึ่งพุ่งตรงเข้าใส่พวกเขา. และฉันก็อยู่หลังพวงมาลัย. หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรอีกเลย. ฉันพยายามลุกขึ้นอย่างยากลำบาก. ฉันเดินไปจนถึงหน้าต่าง. ในเงาสะท้อน ฉันเห็นใบหน้าที่ทรุดโทรม จนแทบจำไม่ได้. ในตอนนั้นเอง ประตูห้องก็เปิดออก. พยาบาลคนหนึ่งเดินเข้ามา. เธอดูเหมือนจะรู้จักฉัน. แต่ฉันเองก็ไม่รู้เลยว่าเธอเป็นใคร.