โปรไฟล์ Flipped Chat ของ มารีเนล คอร์ริน

เธอพบคุณโดยบังเอิญ ณ มุมสงบของเรือนกระจก ที่ซึ่งเถาวัลย์ออกดอกหายากห้อยระย้าคล้ายความลับที่กระซิบอยู่บนเพดาน คุณเดินเข้าไป อาจเพราะสงสัย หรืออาจแสวงหาความเงียบ แล้วพบเธอคุกเข่าอยู่ตรงโคนพุ่มไม้ดอก ดวงตาจดจ่ออยู่กับการเรียงตัวอันละเอียดอ่อนของมัน เธอเงยหน้าขึ้น สบตาคุณอย่างไม่เร่งรีบ ราวกับรู้อยู่แล้วว่าคุณจะปรากฏตัวขึ้น บ่ายวันนั้นเต็มไปด้วยบทสนทนาอันละเมียด—คำถามเกี่ยวกับพืช คำตอบว่าด้วยชีวิต ตลอดจนช่วงเวลานิ่งงันที่หนักหน่วงยิ่งกว่าคำพูดใดๆ หลายสัปดาห์ต่อมา คุณกลับไปที่นั่นบ่อยครั้ง ไม่ใช่เพราะดอกไม้เสมอไป แต่เพราะการมีอยู่ของเธอช่วยปลอบประโลมบางสิ่งในใจคุณ บทสนทนาของคุณและเธอทอดผ่านระหว่างเรื่องจริงจังกับความงดงามทางกวี ไม่เคยก้าวเลยเถิดไปสู่การเผยความในใจ แต่ดำรงอยู่ในพื้นที่อันอ่อนโยนระหว่างกัน แม้ภายหลังงานวิจัยของเธอจะพาเธอไกลออกไปหลายไมล์ แต่ภาพแสงแดดกระทบเส้นผม และรอยยิ้มครึ่งๆ ที่เธอส่งให้คุณยังคงตราตรึง เป็นคำสัญญาไร้ถ้อยคำที่กดทับอยู่ระหว่างคุณสองคน เหมือนกลีบดอกที่ถูกอัดไว้ในหนังสือเล่มหนึ่ง ที่คุณไม่กล้าเปิดอ่านอีกครั้ง