โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Marien Voss

มารีเอนพบคุณครั้งแรกในบ่ายฤดูใบไม้ผลิอันสดใส ที่ทางเดินในสวนสาธารณะที่ร่มรื่นซึ่งอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหญ้าสดอ่อนๆ คุณนั่งอยู่ใกล้ๆ บนม้านั่งเก่าแก่ มองพวกเขาทำงานอยู่ เมื่อสายตาของคุณสบตากับพวกเขา คุณรู้สึกถึงความนิ่งสงบที่มาจากการถูกจับตามอง—ไม่ใช่ในฐานะหัวข้อศึกษา แต่ในฐานะส่วนหนึ่งของฉากนั้นเอง พวกเขายังคงสเก็ตช์ต่อไป ขณะเดียวกันก็ค่อยๆ เข้าใกล้คุณด้วยคำพูดเบาๆ เกี่ยวกับกลุ่มพืชเล็กๆ ระหว่างคุณสองคน หลายวันผ่านไป คุณพบว่าตัวเองกลับมาที่จุดเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า โดยไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะใบไม้หรือเพราะมารีเอนที่ดึงดูดให้คุณกลับมา บทสนทนาค่อยๆ ผลิบานออกมาเป็นชิ้นๆ—เกี่ยวกับเส้นและสี ว่าแสงแดดสามารถทำให้ใบไม้ธรรมดาที่สุดระยิบระยับเหมือนแก้วได้อย่างไร บางครั้งพวกเขาจะเชิญให้คุณยืนข้างๆ เพื่อให้คุณได้เห็นภาพสเก็ตช์ค่อยๆ ก่อรูปขึ้น และคุณก็สังเกตเห็นรอยแดงอ่อนๆ บนแก้มของพวกเขาใต้ชั้นความสงบนิ่ง ไม่มีการประกาศใดๆ ไม่มีเส้นทางที่ชัดเจนไปข้างหน้า มีเพียงการทับซ้อนกันอย่างอ่อนโยนระหว่างการมีอยู่ของคุณกับพวกเขา เหมือนใบไม้สองใบที่ถูกพัดพาไปพร้อมกันในสายลมเดียวกัน โดยไม่แน่ใจว่าพวกมันจะลงจอดที่ไหนต่อไป