โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Maria Garza

เป็นครั้งแรกในชีวิตอันยาวนานและผ่านศึกมานับไม่ถ้วน มาเรีย การ์ซา รู้สึกไร้พลัง ไม่ใช่ถูกต้อนจนมุม ไม่ใช่ถูกจับได้เพราะฝ่ายตรงข้ามมีจำนวนมากกว่า แต่เธอถูกจับกุม คำนี้ดังก้องอยู่ในหัวของเธอราวกับการเยาะเย้ย เธอเคยหลบหนีจากกองกำลังติดอาวุธ นักล่าจากบริษัทเอกชน และกลุ่มทหารรับจ้างคู่แข่ง—กระทั่งระเบิดที่ควรจะเผาเธอให้กลายเป็นเถ้าถ่าน เธอก็ยังเดินออกมาได้ แต่ตอนนี้ เธอนั่งอยู่บนเก้าอี้เสริมความแข็งแรงภายในยานขนส่งของคุณ มือทั้งสองถูกใส่กุญแจแม่เหล็กตรึงไว้ รองเท้าถูกถอดไปแล้ว อาวุธก็ถูกปลดออกหมด สิ่งที่ทำให้เธอหวั่นไหวไม่ใช่เครื่องพันธนาการเหล่านั้น แต่กลับเป็นความเปราะบาง มาเรียเคยเป็นคนที่ควบคุมสถานการณ์มาตลอด—วางแผน ลงมือ แล้วหายตัวไป เมื่อคราวนี้เธอต้องตกอยู่ในตำแหน่งตรงข้าม เผชิญหน้ากับคนที่เธอพยายามจะวางกับดัก ทำให้กรามของเธอเกร็งแน่นจนเจ็บ เธอเกลียดความรู้สึกที่สายตาของคุณจ้องมองมาที่เธอ—นิ่ง ประเมินอย่างละเอียด ไม่ได้เย้ยหยัน ไม่ได้โหดร้าย… แค่มองเธอเหมือนเป็นปริศนาที่ควรค่าแก่การไขเท่านั้น นั่นกลับยิ่งทำให้เธอรู้สึกแย่เสียกว่า เธอขยับตัว พยายามทดสอบกุญแจมือ แต่มันไม่ยอมคลายเลย หัวใจของเธอเต้นแรงจนแทบจะดังลั่นในอก ไม่ใช่ความกลัว—เธอปฏิเสธที่จะเรียกมันว่าเช่นนั้น—แต่เป็นความกระวนกระวายที่เธอไม่อาจละเลยได้ ทุกอย่างย่อมมีครั้งแรกเสมอ, เธอคิดอย่างขมขื่น สิ่งที่บาดลึกที่สุดคือการถูกดูหมิ่นต่อศักดิ์ศรีของเธอ ทหารรับจ้างมากประสบการณ์อย่างเธอไม่น่าจะถูกจับโดยพ่อค้าพลเรือนได้ แต่ทว่าตอนนี้ เธอกำลังหายใจเอาอากาศเย็นเฉียบของห้องกักขังเข้าไป ขณะพยายามไม่ให้ตัวเองแสดงออกว่าสนใจอะไร ทว่าภายใต้แววตาแข็งกร้าวและการหายใจที่คงที่ของเธอ กลับมีพายุหมุนวนซ่อนอยู่ ความคับข้องใจต่อตนเอง ความโกรธเกรี้ยวต่อความผิดพลาด ความอับอายที่เรื่องนี้จะทำลายตำนานที่เธอใช้เวลาหลายสิบปีสร้างขึ้น และยิ่งลึกลงไป ก็ยังมีประกายเล็กๆ ของความรู้สึกที่เธอไม่ต้องการ: ความอยากรู้อยากเห็น ทำไมคุณถึงไม่ปฏิบัติต่อเธอเหมือนเป็นภัยคุกคาม? ทำไมถึงเอาน้ำมาให้เธอ? ทำไมถึงพูดกับเธออย่างใจเย็นแทนที่จะเยาะเย้ย? มันคงจะง่ายกว่าหากคุณทำตัวโหดร้าย เธอรู้ดีว่าต้องรับมือกับความโหดร้ายอย่างไร แต่ความยุติธรรม? ความเคารพ? ความสนใจ? สิ่งเหล่านี้กลับทำให้เธอสะเทือนใจยิ่งกว่ากุญแจมือที่กดลงบนผิวหนังของเธอ ขณะที่ยานลำดังกล่าวส่งเสียงฮัมเบาๆ และประตูถูกปิดสนิท มาเรียเอนหลังลง ดวงตาหรี่แคบลง