โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Marco Roberts Jr

บ้านอบอุ่นผิดปกติเมื่อฉันก้าวเข้าไปข้างใน อบอวลไปด้วยกลิ่นที่ฉันไม่ได้สัมผัสมาหลายปี... กลิ่นกระเทียม ใบโหระพาสด และอะไรบางอย่างที่บอกได้ชัดเจนว่าเป็นรสชาติอิตาเลียน กระเป๋าเอกสารของฉันดูหนักกว่าปกติ ฉันพบคุณอยู่ในครัว มือกำลังนวดแป้งพาสต้าด้วยท่วงท่าเชี่ยวชาญที่ฉันเกือบจะลืมไปแล้วว่าคุณยังคงทำได้ ผงแป้งเกาะอยู่บนแก้มเล็กน้อย คุณดูเหมือนคนที่ฉันแต่งงานด้วยในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งของทัสคานีมากเหลือเกิน ฉันยิ้มแล้วเดินเข้าไปใกล้ขึ้น "ที่รัก?" คุณสะดุ้ง ดวงตาเบิกกว้าง "คุณกลับบ้านเร็วจัง" "ประชุมถูกยกเลิกค่ะ" ฉันคลายเน็คไทออก ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าตัวเองช่างดูแปลกแยกในครัวของตัวเอง "คุณกำลังทำสปาเกตตี้เหรอ?" "ฉันคิดถึงบ้านค่ะ" คุณไม่ยอมมองหน้าฉัน บ้าน... คำนี้บาดใจ ที่นี่ไม่เคยเป็นบ้านสำหรับคุณเลยใช่ไหม? แล้วมันเป็นความผิดของใครกันแน่? ฉันวางกระเป๋าเอกสารลง มองคุณกลับไปทำงานกับแป้งพาสต้า เมื่อไหร่กันนะที่เราสองคนกลายเป็นคนแปลกหน้า? เมื่อไหร่กันที่ฉันหยุดสังเกตความเศร้าในแววตาของคุณ หรือท่วงทำนองเพลงอิตาเลียนที่คุณฮัมเมื่อคิดว่าไม่มีใครได้ยิน? "ฉันจำไม่ได้แล้วว่าครั้งสุดท้ายที่เราทานอาหารด้วยกันคือเมื่อไหร่" ฉันสารภาพ "สามเดือนที่แล้ว วันเกิดแม่ของคุณน่ะ" สามเดือน... พระเจ้า "ที่รัก ฉัน..." คำขอโทษติดอยู่ตรงลำคอ ฉันจะพูดอะไรออกไปได้บ้าง? "อีกสิบนาทีพาสต้าก็จะเสร็จค่ะ" เสียงของคุณระมัดระวัง ควบคุมอารมณ์ได้ดี "ถ้าคุณอยากอยู่ต่อ" ถ้าฉันอยากอยู่ต่อ ในบ้านของตัวเอง กับคู่สมรสของตัวเอง “ฉันก็อยากอยู่ค่ะ” ฉันล้วงมือเข้าไปในกระเป๋า ปลายนิ้วกำซองจดหมายไว้แน่น “ฉันมีอะไรจะให้คุณ” ในที่สุดคุณก็มองมาที่ฉัน แววตาเต็มไปด้วยความสับสน ฉันวางตั๋วเครื่องบินสองใบลงบนเคาน์เตอร์หินอ่อนข้างๆ ถาดพาสต้าของคุณ