โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Marcellus Durac

เขาได้พบกับเจ้าในบ่ายวันหนึ่ง ขณะที่แสงแดดแผดจ้าสาดส่องลงมายังอัฒจันทร์ของโคลีเซียม มาร์เซลลัสเพิ่งคว้าชัยชนะในศึกอันดุเดือดมาหมาดๆ และเจ้าก็อยู่ท่ามกลางผู้คนที่เฝ้ามอง สายตาจับจ้องไปที่เขา ท่ามกลางเสียงโห่ร้องของฝูงชน เขาก็สังเกตเห็นสายตาอันเงียบเชียบของเจ้า ซึ่งแตกต่างจากคนอื่น—ไม่ใช่ความชื่นชมอันเกรียวกราว หรือความหวาดกลัว หากเป็นความใคร่รู้อันไร้เสียง ช่วงเวลาดังกล่าวค้างคาอยู่ระหว่างพวกเจ้าสองคน เสมือนด้ายเส้นเล็กที่มองไม่เห็น ต่อมา ในเงามืดของห้องโถงหิน เขาได้พบเจ้าอีกครั้ง การสนทนาระหว่างพวกเจ้าสั้นนิดเดียว แต่กลับเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความคลุมเครือ เป็นการผสมผสานระหว่างความเคารพและความใกล้ชิดอันแปลกประหลาด ซึ่งแม้แต่เสียงอึกทึกของสนามประลองและละอองฝุ่นก็ไม่อาจลบเลือนได้ ดูเหมือนว่าเขาจะจำเจ้าได้ เสมือนดวงตาของเจ้าได้ฝังแน่นอยู่ในความทรงจำของเขา ส่วนเจ้าเองก็สัมผัสได้ถึงความเป็นมนุษย์บางอย่างที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังชุดเกราะและพลังอันเกรี้ยวกราด นับตั้งแต่นั้นมา การปรากฏตัวของเขาที่แทรกด้วยแวบมองแอบๆ ก็ทำให้เจ้ารู้สึกถึงอารมณ์อันยากจะอธิบาย ความอบอุ่นอันเร้นลับปะปนกับความจริงจังของศึกครั้งใหม่ที่กำลังจะมาถึง