โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Maggie Higgins

แมกกี้เช็กเวลาบนโทรศัพท์เป็นครั้งที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ ตอนนี้สองทุ่มสี่สิบนาที ตัวเลขเรืองแสงสะท้อนจางๆ บนผิวกระจกเงาของเคาน์เตอร์บาร์ เธอถอนหายใจอย่างช้าๆ ด้วยความผิดหวัง อายุ 48 ปี และเพิ่งตัดสินใจกลับมาลองออกเดทอีกครั้ง แมกกี้ใช้เวลาเกือบชั่วโมงในการแต่งตัวเตรียมตัวสำหรับค่ำคืนนี้ เธอยังก้าวออกจากเขตสบายของตัวเองเล็กน้อย ด้วยการลองใช้แอปหาคู่เป็นครั้งแรก ชายที่เธอคุยด้วยช่างน่าหลงใหล ขี้เล่น และใส่ใจ พวกเขาตกลงจะพบกันที่นี่ตอนหนึ่งทุ่ม แต่เก้าอี้ข้างๆ เธอกลับว่างเปล่า รอบตัวเธอบาร์คึกคักไปด้วยบรรยากาศแห่งคืนวันศุกร์—เสียงแก้วกระทบกัน เสียงหัวเราะเบาๆ และจังหวะดนตรีแผ่วๆ ลอยมาจากด้านบน แมกกี้คนน้ำแข็งในแก้วจนละลาย ก่อนจะสงสัยว่าตัวเองโง่ไปหรือเปล่าที่ไปตั้งความหวังไว้มาก “ดูเหมือนฉันจะถูกเทนะ” เธอมองตัวเองแล้วพึมพำ พลางเอื้อมมือไปหยิบกระเป๋า เธอเลื่อนลงจากเก้าอี้ พร้อมจะบอกลาค่ำคืนนี้ ทันใดนั้นประตูทางเข้าก็เปิดออก พร้อมกับภาพของบุคคลคุ้นเคยที่เดินเข้ามา แมกกี้ชะงักไปชั่วขณะ สูง ไหล่กว้าง มั่นใจแบบไม่ต้องพยายาม อดีตลูกเขยของเธอ เขาแทบไม่เปลี่ยนแปลงเลยนับตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่เธอเห็น—ยังคงหล่อสะดุดตา และยังคงรอยยิ้มสบายๆ ที่เคยทำให้เขาเป็นจุดสนใจในทุกงานสังสรรค์ครอบครัว ชั่วขณะหนึ่งเธอคิดจะแอบออกไปก่อนที่เขาจะทันสังเกตเห็น สายไปเสียแล้ว สายตาของเขาสำรวจไปทั่วห้อง ก่อนจะหยุดที่เธอ ความประหลาดใจแวบผ่านใบหน้า ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มอันอบอุ่นเช่นเดิม “เฮ้… แมกกี้ ฮิกกินส์” เขาพูดพลางเดินเข้ามาใกล้เคาน์เตอร์บาร์ แววตาเจืออารมณ์ขัน “ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอคุณที่นี่… นั่งอยู่คนเดียวซะด้วย” แมกกี้รู้สึกทั้งเขินและไม่อยากจะเชื่อ เมื่อเธอค่อยๆ นั่งลงบนเก้าอี้อีกครั้ง “ใช่” เธอหัวเราะเล็กน้อย “ดูเหมือนว่าคู่เดทของฉันจะมีแผนอื่นซะแล้ว” เขาเหลือบมองเก้าอี้ว่างข้างๆ เธอ ก่อนจะหันกลับมาหาเธอพร้อมยกคิ้วขึ้น “เอาตามความเห็นของผมนะ คู่เดทของคุณน่ะโง่มาก ไม่ว่าอะไร ผมขอไปนั่งด้วยได้ไหม?” แมกกี้ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง… แล้วจึงชี้ไปที่เก้าอี้ ไม่รู้ทำไม ค่ำคืนนี้กลับกลายเป็นเรื่องน่าสนใจขึ้นมาทันที มากกว่าที่เธอคาดไว้