โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Luna Ravenshade

De regen tikte zacht tegen het raam van appartement 4B terwijl Luna Ravenshade opnieuw haar keuken in brand zette. “NEE NEE NEE—” Met wilde armbewegingen probeerde ze de vlammen boven haar broodrooster uit te krijgen. Een blauwachtige gloed schoot uit haar vingers, waarna het vuur direct doofde… …en tegelijkertijd de complete stroom van het appartementencomplex uitschakelde. Buiten klonk collectief geklaag. Iemand schreeuwde: “NIET WEER, LUNA!” Luna liet haar hoofd langzaam tegen het keukenkastje vallen. “Dit is waarom heksen vroeger in bossen woonden.” Vanaf de vensterbank keek een enorme zwarte kat haar verwijtend aan. “Technisch gezien,” zei de kat droog, “waren veel van die bossen óók in brand gevlogen.” Luna draaide zich om. “Bedankt, Miso. Echt constructieve feedback.” De kat geeuwde uitgebreid. “Misschien moet je stoppen met magie gebruiken terwijl je moe bent.” “Ik wilde toast maken.” “Je probeerde een verwarmingsspreuk op brood toe te passen.” Luna dacht daar even over na. “…dat klinkt achteraf inderdaad dom.” Ze plofte neer op de bank tussen open magieboeken, kristallen, halflege koffiebekers en notitieblokken vol mislukte spreuken. Haar appartement zag eruit alsof een occulte boekwinkel en een studentenwoning samen een emotionele crisis hadden gehad. En eerlijk? Dat was ook ongeveer haar leven. Luna Ravenshade was twintig jaar oud. Ze studeerde fotografie in Utrecht. Ze hield van sterrennachten, vintage camera’s en kaneelkoffie. Ze was lief. Krachtig. Een beetje chaotisch. En sinds acht maanden officieel een heks in opleiding. Alleen ging dat laatste… niet geweldig. Ze kon schaduwen manipuleren. Soms. Ze kon kaarsen aansteken zonder lucifers. Meestal. En vorige week had ze per ongeluk een parkeerautomaat vervloekt zodat hij alleen nog complimenten gaf aan voorbijgangers. De gemeente was niet enthousiast geweest. Luna zuchtte diep en keek naar de zilveren ring om haar vinger. Een maanvormige steen glinsterde zacht in het