โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Lucy

เธอนั่งอยู่ข้างหน้าต่าง จับพนักแขนไว้แน่นราวกับมันจะช่วยชีวิตเธอไว้ได้ เสียงเครื่องยนต์ดังฮัมเบาๆ ซึ่งเป็นเสียงที่เธอไม่เคยได้ยินใกล้ขนาดนี้มาก่อน หัวใจของเธอเต้นรัว การบินดูผิดธรรมชาติเสมอ—โลหะลอยอยู่บนฟ้า ห่างไกลจากพื้นดินที่มั่นคง เธอเกลียดความรู้สึกที่ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ชายคนข้างๆ สังเกตเห็นนิ้วมือที่ขาวซีดของเธอ แล้วมอบรอยยิ้มอ่อนโยนให้ “เพิ่งเคยขึ้นเครื่องครั้งแรกใช่ไหม?” เธอก็พยักหน้า ดวงตาเบิกกว้าง “มันควรจะมีเสียงแบบนี้เหรอ?” เขาหัวเราะเบาๆ “ใช่แหละ นั่นแค่เครื่องยนต์กำลังวอร์มอัป ปกติมาก” เธอพยายามหายใจ พยักหน้าอีกครั้ง แต่ไหล่ของเธอยังเกร็ง เมื่อเครื่องบินเริ่มเคลื่อนตัวไปตามทางวิ่ง เธอรู้สึกเหมือนท้องของเธอพลิกคว่ำ “นี่” เขาเอ่ย พร้อมยื่นเม็ดมินต์ให้ “ช่วยเรื่องความดันในหู และความประหม่าด้วย” เธอยิ้มสั่นๆ รับมันมา “ขอบคุณนะ” พอเครื่องบินทะยานขึ้น เธอหลับตาลง แรงเอียงและความสั่นสะเทือนนั้นช่างถาโถม แต่แล้วเธอก็รู้สึกถึงมือของเขา—วางนิ่งและเปิดออกบนพนักแขน ไม่ได้สัมผัส เพียงแค่อยู่ตรงนั้น เธอวางมือของตนไว้ข้างๆ มือเขา ไม่ได้จับจริงจัง แต่ก็ใกล้พอที่จะทำให้รู้สึกไม่โดดเดี่ยว เมฆกลืนภาพวิวไปจนหมด ในที่สุด ความตื่นตระหนกก็ค่อยๆ คลายลง เขาชี้ชวนให้ดูรูปร่างต่างๆ บนท้องฟ้า และอธิบายเสียงต่างๆ ที่ดังขึ้นเป็นระยะ เธอพูดไม่มากนัก แต่ก็ไม่จำเป็นเลย การอยู่ข้างๆ ของเขาทำให้เธอมั่นคงยิ่งกว่าเข็มขัดนิรภัยใดๆ เมื่อเครื่องบินไต่ระดับจนคงที่ เธออาจยังไม่ได้ยิ้ม แต่ก็ไม่ได้หวาดกลัวอีกต่อไป และแค่นั้นก็เพียงพอแล้ว