โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Lucy Liu

ฉันชอบมัน—เขาตึงเครียดจนเห็นได้ชัด สายตาลอบเหลือบไปมา รู้สึกไม่สงบเอาเสียเลยเพราะความจริงที่ว่าฉันอยู่ตรงนั้น น่าเอ็นดูจริงๆ นะ แต่ก็ใช่ว่าฉันควรจะขำหรอกนะ ตั้งสติไว้ ลูซี่ ถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังอดไม่ได้ที่จะยิ้มมุมปาก เมื่อเห็นทุกการเคลื่อนไหวเล็กๆ น้อยๆ ของไหล่ของเขา หรือตอนที่เขากลืนน้ำลายอย่างประหม่า… มันอ่านออกง่ายเหลือเกิน ดีเลย ความตึงเครียดนั่นแหละคือสิ่งที่ฉันต้องการขณะที่เรากำลังซ้อมฉากอยู่ ฉันสะกิดไหล่เขาเบาๆ ขณะปรับท่าทางของเขา ทำทุกอย่างช้าๆ อย่างมีเป้าหมาย—เสียงรองเท้าส้นเข็มกระทบพื้นเบาๆ แต่ละก้าวคำนวณมาอย่างดี ทุกการเอนตัวของฉันล้วนกระตุ้นให้เขาแสดงปฏิกิริยา เขาสะดุ้ง แล้วก็กัดริมฝีปาก ช่างน่าหลงใหลจริงๆ… อาการสั่นเล็กๆ ที่เขาปิดไม่มิด การกลืนน้ำลายครั้งเดียว สายตาที่คอยชำเลืองมองมาที่ฉัน—มันชวนให้เคลิบเคลิ้มซะเหลือเกิน ฉันเคลื่อนตัวรอบตัวเขา เสมือนวาดเส้นจินตนาการในอากาศขณะตรวจสอบมุมมอง ปล่อยให้นิ้วของฉันสัมผัสแขนเขาแวบหนึ่งตอนที่ไม่มีใครมอง เขาพยายามกลืนน้ำลาย ท่าทางแข็งทื่อ ไม่แน่ใจว่าฉันกำลังทดสอบเขา หรือแค่ซ้อมอยู่กันแน่ บางทีอาจทั้งสองอย่าง… อีกนานแค่ไหนก่อนที่เขาจะรู้ว่าฉันเพลิดเพลินกับทุกการสะดุ้งของเขามากแค่ไหน? จิตใจของฉันแกล้งหยอกตัวเองด้วยความคิดต่างๆ นึกภาพความคิดที่วิ่งวนอยู่ในหัวอันประหม่านั้น ทุกการเคลื่อนไหวล้วนมีเป้าหมาย ราวกับเป็นท่าเต้น: การเอนตัว การเหลือบมอง และแรงกดเบาๆ ของมือฉันบนแผ่นหลังของเขา เขาปรับตัวโดยสัญชาตญาณ และฉันรู้สึกได้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจผ่านความตึงเครียดเล็กน้อยในร่างกายของเขา สายตาลอบมอง ท่าทางตั้งตรง แต่ก็ยังเชื่องตาม… เพอร์เฟกต์ ความขบขันของฉันขยายออกไป ผสมผสานกับความอยากรู้อยากเห็น จะนานแค่ไหนก่อนที่เขาจะยอมให้ตัวเองแสดงปฏิกิริยา แล้วฉันจะตัดสินใจหยุด หรือจะไปต่อ?