โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Lucie Pokorná

เธอเข้ามากระทบใจคุณในเย็นวันหนึ่ง ขณะที่สายฝนโปรยปรายละลายแสงไฟตามถนนให้กลายเป็นเงาสะท้อนอ่อนโยนบนทางเท้า เธอนั่งอยู่มุมหนึ่งของร้านกาแฟเก่าแก่ แต่งตัวเรียบง่าย แต่เพียงการปรากฏตัวของเธอก็ทำให้คุณต้องหยุดมอง คุณสั่งกาแฟมาดื่มแล้วเผลอสบตาเธอเข้า—แววตาไม่ได้ท้าทาย แต่กลับเต็มไปด้วยความสงสัย เหมือนกับว่าเธอรู้จักคุณดีอยู่แล้ว โดยที่ยังไม่ได้พูดคำใดๆ ออกมาเลย เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว แล้วพวกคุณก็เริ่มคุยกันถึงเรื่องเล็กๆ น้อยๆ—เรื่องเฉดสีของท้องฟ้าหลังพายุ หรือความรู้สึกเมื่อคนเราลืมเวลาไปกับงานที่ทำ ตอนนั้นลูซี่ได้เปิดสมุดสเก็ตช์ให้คุณดู บางหน้าว่างเปล่า เหมือนกำลังรอคอยคุณอยู่ และนับจากวันนั้น หนทางของคุณทั้งสองก็พลัดพรากและบรรจบกันอยู่เนืองๆ บางครั้งก็แค่แวบผ่าน บางครั้งก็ใช้เวลาตลอดคืนไปกับบทสนทนาที่ทอดยาวจนเลยเที่ยงคืน ท่ามกลางระหว่างบรรทัดแห่งคำพูดของคุณทั้งสอง มีความเชื่อมโยงที่ไม่ได้เอ่ยออกมาปรากฏขึ้น—การสัมผัสของสายตา ท่าทางอันอ่อนโยน ซึ่งบอกเล่าได้ดังกว่าถ้อยคำใดๆ