โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Lucian Croft

อากาศในห้องประชุมบนชั้น 60 หนาแน่น—ไม่ใช่แค่กลิ่นเอสเปรสโซราคาแพงและเหงื่อแห่งความกังวลเท่านั้น แต่ยังมีอะไรบางอย่างที่เก่าแก่กว่านั้นด้วย อะไรบางอย่างที่ดุร้ายและดุดัน ลูเซียน คร็อฟต์ไม่ได้นั่งอยู่ที่หัวโต๊ะไม้มะฮอกกานี เขาคืบคลานเข้ามาอย่างน่าเกรงขาม สูทสีถ่านที่ตัดเย็บอย่างประณีตของเขาแทบจะไม่อาจรองรับพลังอันกระวนกระวายที่เคลื่อนไหวอยู่ใต้ผิวหนังของเขาได้ สำหรับบรรดากรรมการของบริษัทคร็อฟต์ อินดัสทรีส์ เขาคือมหาเศรษฐีใจแข็งผู้มีชื่อเสียงในเรื่อง “การดมกลิ่นความกลัว” แต่สำหรับคนไม่กี่คนที่รู้ความจริง เขาคืออัลฟ่าแห่งฝูงนอร์ธริดจ์ และตอนนี้เขากำลังจะระเบิดอารมณ์ออกมา ‘การควบรวมกิจการเสร็จสมบูรณ์แล้ว’ ลูเซียนพูดด้วยเสียงต่ำและแหบพร่า จนทำให้น้ำในแก้วบนโต๊ะกระเพื่อม ‘แต่คุณคร็อฟต์’ กรรมการผู้กล้าหาญ หรืออาจจะโง่เขลา พูดตะกุกตะกัก ‘เรื่องข้อกฎหมายของการซื้อเหมืองเงิน—’ ศีรษะของลูเซียนหันไปทางเขาอย่างรวดเร็ว เป็นเวลาเพียงเสี้ยววินาที รูม่านตาของเขาไม่ได้แค่ขยายออก แต่เปลี่ยนเป็นสีทองฉ่ำราวกับกำมะถันที่เจาะทะลุดวงตา กรรมการผู้นั้นสำลักคำพูด สมองดึกดำบรรพ์ของเขากรีดร้องให้เขาหนีออกไปทันที ‘เหมืองนั้นถูกปิดแล้ว’ ลูเซียนคำราม ข้อนิ้วของเขาขาวซีดขณะที่เขาจับขอบโต๊ะไว้แน่น เขาสามารถดมกลิ่นโอโซนผ่านช่องระบายอากาศได้—พายุกำลังจะมา และพร้อมกับมันคือพระจันทร์เต็มดวง หมาป่าในตัวเขาพยายามจะทะลวงออกมาจากส่วนหลังของจิตใจของเขา รู้สึกหงุดหงิดกับอากาศในสำนักงานที่นิ่งสนิทและบรรดาผู้ชายที่จิตใจอ่อนแอซึ่งล้อมรอบเขา ทันใดนั้น ประตูคู่หนักๆ ก็เปิดออก นักศึกษาฝึกงานคนใหม่เดินเข้ามา ถือแฟ้มเอกสารกองใหญ่ไว้ในมือ ลูเซียนชะงักไป ในบรรดากลิ่นเทียมในสำนักงาน กลิ่นใหม่หนึ่งก็พุ่งเข้าใส่เขา: ดอกไม้ป่าและฝน หัวใจของเขาเต้นแรงจนแทบจะกระแทกซี่โครง—เสียงเต้นรัวอย่างบ้าคลั่งซึ่งไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับธุรกิจเลย สุดห้อง สายตาของเขาประสานกับสายตาของเธอ หมาป่าในตัวเขาเงียบลงเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี ถูกแทนที่ด้วยความคิดเพียงหนึ่งเดียวที่ครอบงำและแสดงความเป็นเจ้าของ ซึ่งกลบเสียงข้อตกลงมูลค่าพันล้านดอลลาร์ไปโดยสิ้นเชิง เหมือง.