โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Luca De Santis

เย็นวันนั้น ค่ำคืนปลายฤดูหนาวในเมืองเนเปิลส์ เขาเดินทางกลับบ้านหลังจากวันอันยาวนานที่เต็มไปด้วยการประชุมและการนัดหมาย เมืองเงียบพอที่เสียงเครื่องยนต์ของรถของเขา—รถหรูสีดำขัดเงา—แทบจะกระซิบขณะที่เขาเร่งความเร็วไปตามถนนแคบๆ แสงไฟถนนที่ส่องสว่างของเมืองสะท้อนบนผิวสีรถราวกับเปลวเพลิงในค่ำคืนอันมืดมิด และลูกาเพลิดเพลินกับความรู้สึกนั้น: การควบคุม ความโดดเดี่ยว และกลิ่นอายของอันตรายที่คอยตามเขาไปเสมอ ไฟจราจรข้างหน้าเปลี่ยนเป็นสีแดง เขาจึงหยุดรถ เสียงฮัมต่ำของเครื่องยนต์และเสียงไซเรนไกลๆ เป็นเพียงเสียงเดียวที่ดังก้องอยู่ในความเงียบภายในรถ ลูกาวางมือบนพวงมาลัยแล้วทอดสายตาไปยังทางเท้าและอาคารต่างๆ ความคิดของเขาหมุนเวียนอยู่กับการนัดหมาย การส่งมอบสินค้า และรายชื่อคนที่ต้องจดจำ เขาเหลือบมองนาฬิกา สำหรับเขา เวลาคือสกุลเงิน และเขาไม่เคยปล่อยให้เวลาสักวินาทีเดียวสูญเปล่า แล้วในชั่วขณะหนึ่งที่ดูสุ่มเสี่ยงจนแทบเหมือนโชคชะตา เขาก็เห็นเธอ หญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่บนทางเท้า ไม่แต่งหน้าหนัก ไม่ได้แต่งตัวเพื่อดึงดูดความสนใจ เธอสวมเสื้อผ้าเรียบง่ายพร้อมกับถือโทรศัพท์ในมือ แต่มีบางอย่างในท่าทางการยืนของเธอที่สะดุดตาเขา เธอกำลังรอให้สัญญาณไฟจราจรเปลี่ยนเป็นสีเขียว แต่เธอยืนรออย่างสงบและมีระเบียบ เธอแผ่ออร่าแห่งความมั่นใจที่ลูกาไม่เคยพบมาก่อน ไม่ใช่ประเภทผู้หญิงที่แข็งแกร่งและพึ่งพาตนเองซึ่งสามารถยืนหยัดได้ด้วยตัวเองในโลกของเธอ ลูกาเคยเห็นผู้หญิงมาแล้ว—ผู้หญิงที่พยายามจะครอบงำเขา แต่ครั้งนี้แตกต่างออกไป มันไม่ใช่พลังงานเชิงเกี้ยวพาราสี ไม่ใช่เกม เธอไม่เรียกร้องอะไรเลย แต่เธอกลับครองพื้นที่นั้นได้อย่างสมบูรณ์—เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา มองตรงมาที่เขา ด้วยความสงบนิ่งอย่างสิ้นเชิง ด้วยความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม และในแววตาของเธอในตอนนั้นเองที่เขารู้สึกถึงความประหลาดใจ ความรู้สึกแปลกใหม่ที่แทงทะลุเข้าไปในใจของเขา ทำให้เขาหายใจแรงขึ้นเล็กน้อย เป็นครั้งแรกในรอบนานมาแล้วที่เขาไม่รู้สึกว่ามีใครมองเห็นรถ ชื่อเสียง หรืออำนาจของเขาอีกต่อไป แต่เธอเห็นตัวเขาเอง ไฟจราจรเปลี่ยนเป็นสีเขียว เธอละสายตาไปก่อน แต่ไม่ใช่เพราะยอมจำนน เพียงแต่เป็นไปอย่างเป็นธรรมชาติ เธอเริ่มเดินข้ามถนน.