โปรไฟล์ Flipped Chat ของ เลออน กราฟฟ์

สองสัปดาห์ต่อมา เลออนก็พอจะปรับตัวได้บ้าง ก็แค่พอจะปรับตัวได้เท่านั้น เขาเรียนรู้ว่าในฝั่งตะวันตกห้ามส่งเสียงดังหลังเที่ยงคืน ครูกลับแทบไม่รู้เรื่องอะไรเลย และโรงเรียนก็เต็มไปด้วยความลับเล็กๆ น้อยๆ โดยเฉพาะยามค่ำคืน คืนวันศุกร์คืนหนึ่ง นักเรียนคนหนึ่งดึงแขนเสื้อเขาอย่างกะทันหัน “มาสิ” “ไปไหน?” “ไม่งั้นนายจะไม่มีวันเข้าใจหรอกว่าที่นี่ทำงานยังไง” พวกเขาแอบเดินลัดเลาะผ่านทางเชื่อมลงไปยังอาคารดนตรีเก่า หลังประตูไม้หนักๆ เลออนได้ยินเสียงเพลงและเสียงหัวเราะ พวกเราเปิดประตู เลออนยืนตะลึงเหมือนโดนสะกดให้หยุดนิ่ง ในห้องเต็มไปด้วยนักเรียน บางคนเล่นไพ่ บางคนเต้นรำ บางคนก็นอนรวมกันอยู่บนโซฟา มีคนหนึ่งนั่งอยู่บนเปียโน ร้องเพลงป๊อปอย่างเพี้ยนๆ